บทที่ 29 ทำนาย...ทายทัก(1)

“อือ อย่ามากวน คน..จา...นอน” มือหนาปัดป่ายเมื่อรู้สึกว่าเหมือนมีอะไรมาแหยรูจมูก สักพักจึงได้ยินเสียงหัวเราะแหลมเล็กนับสิบคนดังขึ้นลั่นห้องจนเจ้าของห้องดีดตัวลุกขึ้นนั่งลืมตาโพล่ง

เด็กๆจากบ้านม่านหมอกนับสิบสวมชุดลำลองอุปกรณ์ครบมือยืนเรียงหน้าสล่อนพร้อมกับส่งยิ้มหวานมาให้

“เข้ามากันได้ยังไง”

“เข้ามาทา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ