บทที่ 51 ผ้าอนามัยที่ไม่ได้ใช้...(1)

“พี่ครับ พี่ครับ”

เสียงเรียกวิ่งผ่านโสตประสาทพร้อมกับเหมือนมีมือมาเขย่าตัวจนทำให้ร่างสูงที่พอจะสร่างเมาแล้วจนได้สติกลับมา

เปลือกตาลืมขึ้นก็เห็นเด็กเสิร์ฟที่ยังอยู่ในยูนิฟอร์มของร้านยืนจ้องมายังตัวเอง

ภูภัทรสะบัดหัวไล่ความมึนงงออกด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์เมื่อคืนทำให้เขาเผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

“กี่โมงแล้ว”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ