บทที่ 142 ตอนที่142 เกลียดตัวเองที่ร้องไห้

ตอนที่142

เกลียดตัวเองที่ร้องไห้

พิมพ์ชนกเหมือนอยากดึงคำถามกลับ แต่สายเกินไปแล้ว

อคิณมองเธอดวงตาของเขาไม่หลบไม่มีความลังเลเหมือนวันก่อนไม่มีคำตอบช้าให้เธอต้องเจ็บอีก

“คุณคือคนที่ผมคิดถึงตอนเห็นแก้วกาแฟแก้วที่สามบนโต๊ะ”

พิมพ์ชนกนิ่ง“คือคนที่ทำให้ผมอ่านข้อความ สั้น ๆ ซ้ำมากกว่าที่ควร คือคนที่ผมอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ