บทที่ 17 EP. 17

“จอดข้างหน้านี่ละค่ะ”

หญิงสาวเดินลงจากรถ หยิบธนบัตรจ่ายค่าโดยสาร ก่อนจะเดินไปยืนอยู่หน้าประตู มองดูเขตรั้วที่สูงลิ่วชนิดที่ไม่มีปีกก็คงปีนไม่ได้ เธอเอื้อมมือไปกดกริ่งยืนแล้วรอสักครู่ เมื่อประตูเปิดออกด้วยระบบอัตโนมัติ หญิงสาวในชุดนักศึกษาก็ค่อยๆ ก้าวเดิน สายตาคู่นั้นมองไปทั่วบริเวณ น้อยครั้งนักที่เ...