บทที่ 106 ติณณ์ & แพรพิรุณ 12

"พี่ดีใจจังที่ทำให้แพรใจสั่นได้... ปกติแพรใจเย็นและใจแข็งอย่างกับไอซ์ปริ๊นเซส"

เขาเอ่ยกระเซ้า แพรพิรุณหัวเราะเบาๆ ด้วยความรู้สึกขำปนเขินกับคำเปรียบเปรยของเขา หญิงสาวนอนนิ่งปล่อยให้เขาโอบกอดอยู่อย่างนั้น เพราะเขาไม่ยอมปล่อย และเธอเองก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ยอมรับกับตัวเองอย่างละอายใจนิดหนึ่ง ว่าเธอชอบอ้อ...