บทที่ 36 บทที่ 35 ตามเมีย

ความเงียบเหงาของห้องพักสี่เหลี่ยมในเมืองกรุง ช่างแตกต่างจากความเงียบสงบของไร่ภูตะวันอย่างสิ้นเชิง อัญภัทรทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มที่คุ้นเคย แต่กลับรู้สึกแปลกที่แปลกทางอย่างบอกไม่ถูก ดวงตาคู่สวยที่บวมช้ำจ้องมองเพดานห้องว่างเปล่า น้ำตาใส ๆ ไหลรินออกมาทางหางตาเงียบ ๆ โดยไม่มีเสียงสะอื้น

เธอเคยคิดว่าตอน...