บทที่ 57 บทที่ 56 ทุ่งดอกกระเจียวแห่งความทรงจำ

แสงตะวันยามเย็นเริ่มทอแสงสีส้มอมชมพูระบายไปทั่วท้องฟ้าเหนือไร่ภูตะวัน สายลมเย็นพัดเอื่อย ๆ หอบเอากลิ่นหอมจาง ๆ ของไอดินและดอกไม้ลอยมาแตะจมูก

อัญภัทรยืนสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องแต่งตัว วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสีขาวเปิดไหล่ที่หมอกครามซื้อให้ เนื้อผ้าพลิ้วไหวทิ้งตัวสวยขับเน้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ