บทที่ 12 ฝันร้าย

ตอนที่10

ดับวูบ

เขาเดินนำขึ้นบันได ส่วนเธอเดินตามหลัง แสงตะเกียงส่องเงาของทั้งสองทอดยาวบนผนังไม้ เสียงฝนยังคงดังด้านนอก แต่ความมืดในบ้านไม่ได้หนาวเท่าเดิมอย่างประหลาด เมื่อถึงหน้าห้องนอน ศิลาหยุด

“ล็อกประตูไว้ ถ้ามีอะไรให้เรียกป้าจันทร์”

พิมพ์พรรณพยักหน้า“ค่ะ”

ศิลามองใบหน้าของเธออีกครั้ง“แล้วก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ