บทที่ 98 ตอนที่ 98 คำขอโทษที่มาช้า

ตอนที่ 98

คำขอโทษที่มาช้า

เช้าวันแรกในบ้านพักกลางเมืองเริ่มต้นอย่างเงียบงันกว่าที่พิมพ์พรรณคาดไว้ไม่มีเสียงคนงานเรียกกันจากแปลงชา ไม่มีเสียงลมพัดผ่านต้นสนสูง ไม่มีหมอกหนาทึบที่ค่อย ๆ ลอยลงมาคลุมยอดเขาเหมือนม่านขาวของไร่ภูผาตะวัน มีเพียงแสงแดดอ่อนลอดผ่านผ้าม่านสีครีม เสียงรถไกล ๆ จากถนนใหญ่ และกลิ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ