บทที่ 100

มุมมองของวิลโลว์

หัวใจฉันเต้นรัวเหมือนจะทะลุออกมาจากซี่โครงขณะที่ฉันกับเจนหมอบอยู่หลังลังไม้ในห้องเครื่อง เสียงสัญญาณเตือนภัยบนเรือยอชต์ยังคงดังลั่น และเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ดังอยู่ด้านบนบอกเราว่าการค้นหากำลังเข้มข้นขึ้น

“เอาไงต่อล่ะทีนี้” เจนกระซิบ ใบหน้าของเธอซีดเผือดในแสงไฟฉุกเฉินสลัวๆ

ฉันตรวจสอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ