บทที่ 108

มุมมองของวิลโลว์

“ฉันยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจะให้ฉันเก็บแจ็กเก็ตปูตัวนี้ไว้” ฉันพูดพลางหัวเราะขณะที่เดเมียนเปิดประตูทางขึ้นบันไดค้างไว้ให้ “ฉันนึกว่าคุณจะคิดว่ามันน่าขำเสียอีก”

“มันมีเอกลักษณ์ดีออก” เขาตอบพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่ฉันชักจะเริ่มเสพติด “เหมือนเจ้าของของมันไง”

นิ้วของเขาประสานกับนิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ