บทที่ 11

บี๊บ บี๊บ บี๊บ

เสียงจังหวะสม่ำเสมอของเครื่องวัดชีพจรดึงฉันออกจากความมืดมิด เปลือกตาของฉันหนักอึ้ง ปากแห้งผากราวกับกระดาษทราย สิ่งแรกที่ฉันรับรู้ได้คือกลิ่น...กลิ่นยาฆ่าเชื้อและอากาศสังเคราะห์ กลิ่นที่เป็นสากลของโรงพยาบาล

ฉันกะพริบตาฝ่าแสงไฟฟลูออเรสเซนต์ เพดานสีขาว ม่านสีฟ้า สายน้ำเกลือที่แขน ฉันมา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ