บทที่ 12

มุมมองของวิลโลว์

“ขอบคุณที่มาส่งนะ” ฉันเอ่ยขณะสอดตัวเข้าไปในรถบีเอ็มดับเบิลยูคันหรูของเบ็คคีต เบาะหนังเย็นเฉียบสัมผัสผิวกาย การปรากฏตัวอย่างไม่คาดฝันของเขาที่หน้าทางเข้าโรงพยาบาลนับเป็นความเมตตาเล็กๆ น้อยๆ เพราะมอเตอร์ไซค์ของฉันยังจอดอยู่ที่คลับ

“ไม่เป็นไรน่า ไวลด์” เบ็คคีตตอบพลางเคลื่อนรถออกจากขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ