บทที่ 134

เบ็คเก็ตต์

ประตูรถปิดลงด้วยเสียงดังสนั่นหลังจากผม เสียงก้องที่ว่างเปล่าสะท้อนความว่างเปล่าที่กำลังแผ่ขยายในอกผม ผมแตะริมฝีปากอีกครั้ง รู้สึกถึงรสเลือด ทางร่างกายแล้ว ความเจ็บปวดไม่ได้มีอะไรเลย—ผมเคยโดนหนักกว่านี้ในการต่อยตีสมัยมัธยม แต่ความอับอาย? มันบาดลึกยิ่งกว่ากำปั้นของแบล็กวู้ดเสียอีก

"เบ็ค ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ