บทที่ 135

มุมมองของเบ็คคีต

“เรื่องทางบ้านเหรอ” ทรอยถามขึ้นอย่างหยั่งเชิง

ผมเขวี้ยงโทรศัพท์ข้ามห้อง มันกระแทกผนังเสียงดังแคร็กจนน่าพอใจ ทิ้งรอยบุบไว้บนผนังปูนก่อนจะหล่นกระทบพื้น

“พ่อผมฝากความคิดถึงมา” ผมพูดอย่างขมขื่น “ดูเหมือนว่าการที่ผมมีความรู้สึกแบบมนุษย์ธรรมดามันทำให้ชื่อเสียงของตระกูลต้องเสื่อมเสีย”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ