บทที่ 136

มุมมองของเบ็คคีต

“เสื้อแจ็กเกตสวยดีนี่” ไอ้คนที่สูงที่สุดเอ่ย พลางมองเสื้อโค้ตหนังของผม “ของดีไซเนอร์เหรอ”

ผมน่าจะเดินหนีไปซะ น่าจะวิ่งหนีไปด้วยซ้ำแม้จะเมาแอ๋อยู่ก็ตาม แต่ผมกลับทำสิ่งที่โง่เง่าที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ผมหัวเราะ

“ขำอะไร” ชายคนนั้นถาม น้ำเสียงเป็นมิตรเมื่อครู่ระเหยหายไป

“ก็...แค่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ