บทที่ 137

มุมมองของเบ็คคีต

ทั้งสามคนชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะแตกฮือกันไปเหมือนฝูงแมลงสาบ หายลับเข้าไปตามถนนซอยและตรอกซอกซอย ผมนอนแผ่อยู่บนทางเท้า ทั้งมึนทั้งเจ็บ ตอนที่ประตูรถคันหนึ่งเปิดออก

แต่นั่นไม่ใช่รถตำรวจที่มาจอด มันคือรถเมอร์เซเดส-เบนซ์สีขาวเงาวับ และคนที่ก้าวออกมาก็ไม่ใช่ตำรวจ

"แหม" เสียงผู้หญิงเย็นช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ