บทที่ 165

มุมมองของวิลโลว์

ฉันคุกเข่าอยู่บนพื้นคอนกรีตเย็นเฉียบ จ้องมองโคลอี้ ใบหน้าของเธอ...ซึ่งก็คือใบหน้าของฉัน...บิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะที่ไม่เคยส่งไปถึงดวงตา เธอกำลังดื่มด่ำกับช่วงเวลานี้ เอียงศีรษะเล็กน้อยขณะพินิจพิจารณาฉัน

“เธอน่าจะเห็นสภาพตัวเองตอนนี้นะ” เธอพูดพลางเดินวนรอบตัวฉันเหมือนนักล่า “...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ