บทที่ 179

มุมมองของวิลโลว์

เดเมียนกับฉันมาถึงสถาบันการแพทย์แอนเจลิสไฮท์สหลังสองทุ่มไปนิดหน่อย ทางเดินในโรงพยาบาลตอนนี้เงียบกว่าปกติ เวลาเยี่ยมใกล้จะหมดแล้ว ความรู้สึกเดจาวูแล่นวาบเข้ามาในใจขณะที่เราเดินไปตามทางที่คุ้นเคยสู่ห้องของเบ็คเก็ตต์ นี่เพิ่งจะผ่านไปแค่สองวันเองเหรอ ตั้งแต่ที่ฉันวิ่งไปตามโถงทางเดินนี้ด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ