บทที่ 18

ฉันตื่นขึ้นมาเมื่อแสงแดดส่องลอดผ่านม่านบางๆ ในห้องเช่าเล็กๆ ของฉัน ชั่วขณะหนึ่ง ฉันปล่อยให้ตัวเองดื่มด่ำกับความอบอุ่นจากอ้อมแขนของเบ็คเก็ตต์ที่โอบรอบตัวฉัน สัมผัสได้ถึงลมหายใจสม่ำเสมอของเขาที่รดต้นคอ

แล้วฉันก็เหลือบไปมองนาฬิกาปลุกบนโต๊ะข้างเตียง

"พระเจ้า! แปดโมงแล้วเหรอเนี่ย! เท็ดต้องฆ่าฉันแน่ๆ!" ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ