บทที่ 180

ภายในห้องสวีทส่วนตัวของเรา ฉันทิ้งตัวลงบนโซฟาพร้อมกับถอนหายใจ “ผ่านไปด้วยดีนะ”

เดเมียนหัวเราะเบาๆ พลางคลายเนกไท “ดีกว่าที่คิดไว้เสียอีก ผมไม่เห็นท่านร้องไห้เลยตั้งแต่คุณปู่ของผมเสีย”

ฉันพยักหน้าแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ฉันควรโทรหาพ่อกับแม่หน่อย ฉันรู้ว่าเอวาคุยกับพวกเขาเรื่องงานแต่งแล้ว แต่ฉันอยากบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ