บทที่ 20

“ฉันต้องไปเดี๋ยวนี้แล้ว!” ฉันบอกเท็ดพร้อมกับกระชากเสื้อกั๊กของร้านแวลูมาร์ทออก แสงไฟฟลูออเรสเซนต์ของซูเปอร์มาร์เก็ตจ้าจนแสบตาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ในมือฉันยังคงกำโทรศัพท์ไว้แน่น หน้าจอแสดงเบอร์ของโรงพยาบาล

“วิลโลว์ เธอจะมาทำแบบนี้—” เท็ดเอ่ยขึ้น แก้มยุ้ยๆ ของเขาสั่นระริกด้วยความไม่พอใจ

“พ่อฉันเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ