บทที่ 24

มุมมองของวิลโลว์

การเดินทางกลับบ้านจากเดอะ พินนาเคิลนั้นเลือนรางเหมือนภาพเบลอ ฉันแทบไม่รับรู้ถึงป้ายรถเมล์ ผู้คน หรือเมืองที่เคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ขวดเล็กๆ ในกระเป๋าเสื้อให้ความรู้สึกหนักอึ้งอย่างเหลือเชื่อ ราวกับว่าข้างในบรรจุแท่งตะกั่วแทนที่จะเป็นเม็ดยา

อพาร์ตเมนต์ของฉันว่างเปล่าและเงียบสงัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ