บทที่ 32

ฉันควบคุมสีหน้า ไม่ยอมให้ความสับสนที่เกิดขึ้นชั่ววูบเผยออกมา "เบ็คคีต ฉันไม่รู้หรอกนะว่าคุณกุเรื่องเพ้อเจ้ออะไรขึ้นมา แต่ฉันขอยืนยันเลยว่า—"

"อย่าบังอาจมาว่าเรื่องที่ผมพูดเป็นเรื่องเพ้อเจ้อ" เขาพูดแทรกขึ้น น้ำเสียงกดต่ำอย่างเป็นอันตราย "ไวลด์เล่าให้ผมฟังหมดแล้ว เรื่องที่คุณไปเผชิญหน้ากับเธอที่โรงพย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ