บทที่ 38

มุมมองของโคลอี้

แสงแดดยามบ่ายแก่ๆ ส่องลอดผ่านมู่ลี่เข้ามาในห้องทำงานมุมตึกของฉันที่เดอะ ซินแคลร์ กรุ๊ป ทอดเงาเป็นริ้วพาดผ่านโต๊ะทำงานอันสะอาดสะอ้าน ฉันจ้องโทรศัพท์เป็นครั้งที่ยี่สิบในชั่วโมงนี้ กดรีเฟรชข้อความที่คุยกับเดเมียน การสนทนานั้นเป็นการคุยฝ่ายเดียวที่น่าเจ็บปวด สิบสองข้อความที่ส่งไปตั้งแต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ