บทที่ 51

มุมมองของวิลโลว์

แสงไฟฟลูออเรสเซนต์บนเพดานสถานีตำรวจส่งเสียงหึ่งๆ ขณะที่ฉันนั่งอยู่ในห้องสอบสวนอันคับแคบ มือของฉันยังคงสั่นไม่หยุด แต่ฉันไม่แน่ใจอีกแล้วว่ามันเป็นเพราะความโกรธหรือความกลัวกันแน่ เก้าอี้เหล็กราคาถูกทิ่มเข้ามาที่แผ่นหลัง และทั้งห้องก็อบอวลไปด้วยกลิ่นกาแฟห่วยๆ กับความสิ้นหวัง

นายตำรวจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ