บทที่ 89

ฉันรอจนได้ยินเสียงฝีเท้าเดินห่างออกไป—คงเป็นแจ็คสันที่ไปเอาน้ำมัน—แล้วจึงค่อยๆ ชะโงกหน้ามองลอดกรอบประตู ชายสองคนยังคงอยู่ในโถงทางเดิน กำลังตรวจค้นห้องต่างๆ อย่างเป็นระบบ พวกเขาสวมชุดดำ ใบหน้าถูกบดบังบางส่วนด้วยแว่นกันแดดที่ดึงลงมาต่ำ พวกมืออาชีพ ทหารรับจ้าง ไม่ใช่อันธพาลข้างถนน หัวใจฉันเต้นรัวกระแทก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ