บทที่ 91

ผมสั่งให้แซมขับเร็วขึ้น สายตาไม่ละจากหน้าจอจีพีเอสที่ตำแหน่งของวิลโลว์ยังคงอยู่ที่เดิมมาตลอดยี่สิบนาที ทุกวินาทีที่ผ่านไปยิ่งทำให้ความกังวลในอกผมรัดแน่นขึ้น—ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ผมจำใจยอมรับว่ามันคือความกลัว

"ผมกำลังขับเก้าสิบไมล์อยู่แล้วนะครับ" แซมตอบ พลางบังคับเบนท์ลีย์แทรกผ่านการจราจรอย่างแม่นย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ