บทที่ 98

ขณะที่ฉันติดโซ่รอบคอ ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาแวบหนึ่ง ถึงอย่างนั้น ฉันก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าแล้วดึงสร้อยข้อมือถักธรรมดาๆ ที่ฉันทำขึ้นจากเส้นด้ายที่เลาะมาจากผ้าห่มเก่าๆ ในห้องเคบินระหว่างที่เราถูกจองจำออกมา

“นี่” ฉันพูดพร้อมกับยื่นให้เจน “ฉันทำแก้เบื่อน่ะ มันไม่ใช่ทองก็จริง แต่...”

เจนพิจารณามั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ