บทที่ 51 พายุเสน่หาที่มาพร้อมกับสายฝน

“ไม่มีใครเห็นหรอก อีกอย่างฝนตกแบบนี้...คงไม่มีใครมายืนตากฝน เพื่อดูคนจูบกันหรอก”

“แต่พลอยยังจูบไม่เก่งเลย พี่กรจูบให้ดูอีกรอบสิคะ เดี๋ยวพลอยจะค่อย ๆ เรียนรู้เอา” สิ้นเสียงหวาน สัมผัสอุ่นของเขาทำให้เธอหายใจสะดุด มังกรค่อย ๆ ก้มลงมาใกล้เธอจนลมหายใจทั้งคู่ผสานกัน พลอยนภัสยังไม่ทันตั้งตัวริมฝีปากของเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ