บทที่ 17 รอยช้ำบนข้อมือกับความอ่อนโยนที่ซุกซ่อน
รุ่งขึ้นทุกอย่างยังดำเนินไปเช่นเดิม พิชชาภาตื่นแต่เช้าเพื่อจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัว ทว่าอาการเจ็บแปลบตรงข้อมือทำให้เธอต้องยกขึ้นมาดู รอยแดงเมื่อวานกลายเป็นสีม่วงอมเขียว ลองใช้นิ้วกดเบาๆ ก็รู้สึกเจ็บ
มือของเขาแข็งอย่างกับคีม ดีเท่าไรแล้ว…ที่ไม่หัก
พิชชาภายิ้มแห้งกับตัวเองก่อนจะถอนหายใจเบาๆ เมื่อคิด...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 กับดักซ่อนแค้น
2. บทที่ 2 งานประมูลเลือด และข้อกล่าวหาที่ไม่มีโอกาสแก้ตัว
3. บทที่ 3 ข้อเสนอที่ปฏิเสธไม่ได้
4. บทที่ 4 เจ้าสาว...ที่เป็นลูกของศัตรู
5. บทที่ 5 สะใภ้ในเงาพายุ
6. บทที่ 6 ภรรยาในทะเบียน คนใช้ในคฤหาสน์
7. บทที่ 7 รอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา
8. บทที่ 8 ของขวัญที่ซ่อนอยู่
9. บทที่ 9 ผมไปไหน...คุณต้องไปด้วย
10. บทที่ 10 การปรากฏตัวของ 'วิกเตอร์ หวัง'
11. บทที่ 11 รหัสลับเมื่อยี่สิบปีก่อน
12. บทที่ 12 สายตาอ่อนโยนที่จุดไฟในดวงตา
13. บทที่ 13 หมากคนละกระดาน
14. บทที่ 14 บททดสอบของอัคนิน
15. บทที่ 15 คลื่นใต้น้ำและรอยยิ้มของคนแปลกหน้า
16. บทที่ 16 กรงขังแห่งความหึงหวง
17. บทที่ 17 รอยช้ำบนข้อมือกับความอ่อนโยนที่ซุกซ่อน
18. บทที่ 18 ผู้หญิงของอัคนิน
19. บทที่ 19 กุหลาบในมือมาร
20. บทที่ 20 ตราบาปที่อยากลืม
21. บทที่ 21 เงาเงียบในหัวใจ
22. บทที่ 22 รุ่งอรุณแห่งพันธนาการ
23. บทที่ 23 คืนที่ไร้การป้องกัน
24. บทที่ 24 คมกระสุนในเงามืด
25. บทที่ 25 ความห่วงใยในแววตา
26. บทที่ 26 ความใกล้ชิดในกรงแก้ว
27. บทที่ 27 รอยร้าวในความมืด
28. บทที่ 28 คำขู่และหยดน้ำตา
29. บทที่ 29 กับดักที่ปิดตาย
ย่อ
ขยาย
