บทที่ 3 ตอนที่ 1 ถ้าผัวจะมาหาเมียมันผิดตรงไหน

ตอนที่ 1 ถ้าผัวจะมาหาเมียมันผิดตรงไหน

ปั่ก!

“ไอ้สัส! ขอให้มึงตายไปซะ”

ฝ่ามือหนัก ๆ ตบลงบนโต๊ะทำงานเพื่อเป็นการระบายอารมณ์โทสะที่ก่อเกิดภายในใจ ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้วที่มังกรพลาดท่าเสียเอกราชไปให้คนระยำอย่างราเชน บอกตามตรงว่ามันทั้งเจ็บใจและโกรธแค้น จนอยากจะคว้าปืนไปยิงแสกหน้ามันให้สาสมใจ

ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะเห็นใจเขาเหลือเกิน เพราะหลังจากที่เขาสาปแช่งไอ้เวรนั่นทุกเวลาหลังอาหาร จู่ ๆ วันรุ่งขึ้นมังกรก็ได้รับข่าวดีว่าราเชนถูกคู่อริไล่ฆ่า

แม้ว่าเหมราชซึ่งผู้ที่เป็นน้องชายต่างพ่อของราเชนจะจับตัวคนบงการได้ และฆ่าพวกมันส่งนรกไปแล้ว ทว่าตอนนี้ยังตามหาศพของราเชนไม่เจอ

“สมน้ำหน้า! อย่าให้มีใครช่วยมันเอาไว้ได้เลย” จู่ ๆ มังกรก็อารมณ์ดีขึ้นมาทันตาเห็น เสียงผิวปากดังออกมา กายหนาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้กำลังกระดิกขามีท่าทางสบายใจ เพราะอย่างน้อยคนที่เขาเกลียดขี้หน้าก็ไม่ได้อยู่หายใจร่วมโลกเดียวกันแล้ว

สะใจฉิบหายเลยโว้ย!

กูขอให้มึงตกนรกหมกไหม้ ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดอีกต่อไปเลยไอ้แก่

เสียงมังกรหัวเราะดังขึ้นทันตาเห็น รู้สึกสาแก่ใจมากทีเดียว ทำเอาลูกสมุนมือขวาและมือซ้ายที่เห็นการกระทำของเจ้านายหันมามองหน้ากันด้วยความมึนงง

แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็ต้องชะงักลงทันที ความวิตกกังวลเข้ามาแทนที่ เมื่อนึกขึ้นได้ว่าคลิปโป๊ของเขายังอยู่ในมือถือของราเชน

ปัดโธ่เว้ย!

“ทำยังไง ทำยังไงดี” หัวหน้าแก๊งมังกรเพลิงนิลบ่นพึมพำพลางขมวดคิ้วแน่น สมองของเขากำลังใช้ความคิดอย่างหนัก หากราเชนได้ตายขึ้นมาจริง ๆ แต่โทรศัพท์ของมันก็ไม่ได้เสียหายไปด้วยสักหน่อย

ถ้าเกิดมีคนเก็บได้และเปิดคลิปโป๊ของเขาขึ้นมาดูล่ะ มังกรจะทำอย่างไร

นั่นไม่เท่ากับว่าสิ่งที่น่าอับอายของเขาจะถูกเปิดโปงอย่างนั้นเหรอ?

ไม่ได้! ไอ้เวรนั่นยังตายไม่ได้ ถ้ามันตายขึ้นมาจริง ๆ ล่ะก็ เขานี่แหละจะเป็นคนไปตามหมอผีให้มาเรียกวิญญาณของมันขึ้นมาจากขุมนรก เพื่อลบคลิปโป๊นั้นก่อนที่จะมีคนอื่นเห็นเข้า

เวรเอ๊ย!

มึงอย่าเพิ่งรีบตายนะไอ้แก่ คนที่มีสิทธิ์ฆ่ามึงได้ต้องเป็นกูคนเดียวเท่านั้น

หลายวันต่อมา…

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นฉุดดึงความสนใจของชายวัยสามสิบให้กลับมาอยู่ตรงหน้า มังกรเคร่งเครียดจนแสดงออกมาทางสีหน้าอย่างเห็นได้ชัดเจน

บานประตูห้องทำงานเปิดออก ปรากฏร่างของบอดีการ์ดนายหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่พอ ๆ กับมังกร ทว่ามีผิวสีเข้ม ใบหน้าดุดัน และมีฝีมือมากกว่าเจ้าของแก๊งอย่างมังกรเสียอีก

ภาคินมีอายุมากกว่ามังกรถึงสิบปี รับใช้แก๊งมังกรเพลิงนิลมาตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อของมังกร จนตอนนี้พ่อเสียก็มารับใช้รุ่นลูกต่อด้วยความจงรักภักดี เขาเป็นที่ปรึกษาหลาย ๆ อย่าง โดยเฉพาะเรื่องสำคัญอย่างพวกลักลอบทำสิ่งผิดกฎหมาย มังกรก็ส่งลูกสมุนคนนี้ไปทำแทนได้โดยหมดห่วง

“ว่ายังไงบ้าง ได้ข่าวของไอ้ราเชนมาแล้วใช่ไหม” หัวหน้าตระกูลมังกรเพลิงนิลถามลูกสมุนมือขวาอย่างลุ้นเอาคำตอบ

หลายวันมานี้เขาใช้ลูกสมุนมือขวาไปตามหาตัวราเชน ไม่ใช่เพราะเป็นห่วงคน แต่เป็นห่วงคลิปโป๊ตัวเองในมือถือของไอ้เวรนั่นต่างหาก เขากลัวมันจะหลุดไปว่อนโซเชียลให้อายคนทั้งประเทศ หรือไม่แน่ว่าอาจจะทั่วโลกเลยด้วยซ้ำ

“เป็นอย่างที่คุณมังกรคิดเอาไว้จริง ๆ ครับ เฮียเชนยังไม่ตาย” ได้ยินลูกน้องรายงาน มังกรก็พลอยเบาใจขึ้นมาหน่อย อย่างน้อย ๆ คลิปในมือถือเครื่องนั้นยังคงมีแค่มันและเขาที่รู้กันอยู่สองคน

“ตอนนี้ไอ้ราเชนมันอยู่ที่ไหน”

“เท่าที่สืบดู ผมคาดว่าน่าจะอยู่บ้านเสี่ยเหมครับ” ภาคินหมายถึงบ้านของน้องชายต่างพ่อของราเชน ผู้ที่เป็นศัตรูหัวใจของมังกร คนที่แย่งคนรักจากมังกรไปเมื่อหลายปีก่อน

ไม่สิ! ถ้าใช้คำว่าเหมราชแย่งเอิงเอยก็คงจะไม่ถูก เพราะมังกรไม่เคยถูกเอิงเอยเลือกตั้งแต่แรกเลยต่างหาก

“อืม…จับตาดูมันไว้ให้ดี ถ้าเคลื่อนไหวอะไรก็บอกด้วย”

“คุณมังกรให้ผมส่งคนเข้าไปสืบในบ้านเสี่ยเหมไหมครับ”

“ไม่ต้อง! ไอ้สองพี่น้องนั่นฉลาดจะตาย ถ้าส่งสายเข้าไปก็คงถูกจับได้ตั้งแต่วันแรกแล้ว”

“ครับ”

สถานการณ์ตอนนี้ราเชนกำลังเป็นต่อ เพราะว่ามีคลิปโป๊ของเขาอยู่ในมือ สามารถเอามาต่อรองเขาเมื่อไรก็ย่อมได้

ดังนั้นมังกรจะทำอะไรต้องคิดให้ดี หากทำอะไรบุ่มบ่ามขึ้นมาจะส่งผลกระทบหลาย ๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นชื่อเสียง ความปลอดภัยของแก๊งมังกรเพลิงนิล และที่สำคัญเอิงเอยก็เป็นสะใภ้ของตระกูลเมฆา จึงไม่ได้อยากให้ได้รับผลกระทบไปด้วย

มังกรนั่งคิดไปคิดมาจึงเกิดความสงสัยขึ้นมาอย่างหนึ่ง ทำไมราเชนและเหมราชหน้าตาเหมือนกันอย่างกับแกะ ถ้าหากบอกว่าเป็นพี่น้องกันแท้ ๆ ก็เชื่อสนิทใจ

เพียงแต่ว่าราเชนจะมีนิสัยมุทะลุ แก่ไม่รู้จักแก่ ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น ถ้าได้เจอหน้าอีกทีเขาสัญญาว่าจะฆ่ามันด้วยมือของเขาเอง

หนึ่งสัปดาห์ต่อมามังกรเดินทางมาร่วมงานประมูลเพชรที่โรงแรมในเครือของตระกูลเมฆา สาเหตุหลักที่มาร่วมงานเพียงต้องการเจอหัวหน้าตระกูลเมฆา เพราะจะได้สะสางและคิดบัญชีเรื่องราวที่คาราคาซังให้จบ ๆ ไปสักที

มันเป็นอย่างที่มังกรคิด ในเวลานี้ราเชนหายดีแล้วและปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน นั่นก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าหากใครคิดจะกำจัดราเชนนั้นคงไม่ง่ายจริง ๆ

ทว่ามังกรไม่กลัว แม้เขาต้องตายด้วยน้ำมือของราเชนจริง ๆ เขาก็พร้อมจะลากคอไอ้เวรนี่ลงไปในขุมนรกด้วยกัน

เอาสิ! ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง หากมึงแช่อยู่ในกระทะทองแดง กูก็จะเอาน้ำร้อน ๆ กรอกปาก ตามด้วยจับหัวมันให้สำลักน้ำตายอีกรอบ เอาให้สาสมใจไปเลย

“นั่งเหม่อเชียว คิดถึงกูนักหรือไง” โทนเสียงหนาทุ้มดังขึ้นข้างหู ตอนที่ลมปากกระทบผิวบริเวณต้นคอพาให้ขนลุกชัน ร่างโปร่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หันไปเห็นมาเฟียวัยสี่สิบห้าก้มหน้าลงมากระซิบในระยะใกล้ ราเชนใส่สูทสีน้ำตาลเข้ม ทรงผมสีดำขลับถูกเซตขึ้นไปจนเรียบแปล้ ขับให้ดูน่ายำเกรงมากกว่าเดิม

สีหน้าและท่าทางกวนประสาทนี้ ไม่ได้เหมือนคนที่เพิ่งถูกลอบฆ่ามาเลย

“กูจะมาฆ่ามึงต่างหาก” มังกรพูดด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน พอให้ได้ยินกันแค่สองคน ก่อนผละร่างกายขยับไปยังเก้าอี้อีกตัวเพื่อรักษาระยะห่าง เขาไม่ได้กลัว แต่รู้สึกรังเกียจมากเลยต่างหาก

“แบบนี้ก็เสียใจแย่” รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมบนใบหน้ามีรอยบากชวนให้บาทาของมังกรกระดิกสั่น จนอยากจะพุ่งไปเตะปากคนแก่ให้ตายก่อนวัยอันควรเสียจริง

“กูเสียใจที่มึงยังไม่ตาย”

“งั้น...แบบนี้ก็เท่ากับว่ามึงปากแข็งน่ะสิ จริง ๆ แล้วก็ให้คนตามสืบเรื่องของกูอยู่นี่เอง”

“มึงอย่าหลงตัวเอง คนเขาพูดกันไปทั่วว่ามึงตายแล้ว”

“เฮ้อ! ตอนที่รักษาตัวกูก็คิดถึงมึงจะแย่ เลยเอาคลิปโป๊ที่เคยส่งให้มึงวันนั้นมาเปิดดูทุกวัน และจินตนาการว่าเป็นมึง” สิ้นประโยคนี้หัวหน้าแก๊งมังกรเพลิงนิลลุกขึ้นด้วยอารมณ์ที่เต็มไปด้วยโทสะ มือสองข้างจับคอเสื้อของคนโตกว่าก่อนออกแรงกระชากเข้ามาใกล้มากขึ้น ดวงตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้นเต็มไปด้วยความโมโห ต่างจากราเชนที่กำลังกระตุกยิ้มชอบใจ

“กูจะฆ่ามึง”

พวกบอดีการ์ดทั้งสองตระกูลเห็นแบบนั้นต่างก็กรูกันเข้ามาตามสัญชาตญาณหวังปกป้องผู้เป็นนาย พาให้แขกที่มาร่วมงานหันมามองพวกเขาเป็นตาเดียว และไม่คิดจะเข้ามายุ่งเพราะวงการมาเฟียนั้น ใคร ๆ ต่างก็รู้ดีอยู่แล้ว มันไม่มีมิตรแท้และศัตรูที่ถาวรหรอก ใครเป็นผู้ชนะ นั่นก็คือข้างที่พวกเขาเลือก

ราเชนและมังกรยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้ลูกน้องพร้อมกัน แม้ว่าบอดีการ์ดจะไม่เห็นด้วยแต่ก็ต้องจำใจถอยล่าออกไป

“โมโหอะไร หรือโกรธที่กูไม่ไปหา งั้นเอาอย่างนี้ไหม งั้นคืนนี้เราไปรำลึกถึงความหลังกันสองคน มึงว่าไง” เสี้ยวหน้าคมคร้ามมีรอยแผลเป็นดันลิ้นเข้ากระพุ้งแก้ม นัยน์ตาสีดำนิลแสดงความต้องการทางเพศอย่างเห็นได้ชัดเจน

ราเชนจงใจจะกวนประสาทมังกรเล่น ๆ เพราะยิ่งเห็นมังกรโมโห ก็ยิ่งรู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูก

มังกรไม่ได้พูดอะไรต่อ สถานการณ์ตอนนี้พวกเขาตกเป็นเป้าสายตาหลายร้อยคู่ของแขกในงาน มังกรผลักกายกำยำออกไปอย่างจำใจ เขากระชับชุดสูทตัวเองก่อนเลือกนั่งลงที่เดิม

ราเชนเห็นแบบนั้นจึงกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ สองเท้าเดินตรงไปนั่งบนเก้าอี้ที่อยู่ถัดจากเขาไปห้าตัว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่วายหันกลับมายักคิ้วใส่อยู่ดี

ไอ้เหี้ย!

ถึงแม้ว่ามังกรเองอยากจะควักปืนขึ้นมายิงไอ้เวรนั่นให้ตาย ๆ ไปซะ แต่ก็ทำได้เพียงแค่เงียบปาก พยายามระงับโทสะ ส่วนเรื่องความแค้นค่อยไปคิดบัญชีกับไอ้แก่นั่นหลังเลิกงานทีเดียวก็แล้วกัน

“หนึ่งล้าน!”

“สองล้าน!”

“สามล้าน!”

“สี่ล้าน!”

“ห้าล้าน!”

เข้าสู่ช่วงการประมูลของอย่างจริงจัง มังกรเองก็รู้สึกสนใจ แต่ไม่ว่าจะอยากได้ของชิ้นไหนก็ถูกราเชนเสนอราคาตัดหน้าไปทุกที

มังกรหางคิ้วกระตุก เขานั่งกำหมัดแน่น ได้แต่ทดความแค้นเอาไว้ในใจ เห็นทีคำว่าประนีประนอมคงใช้ไม่ได้กับคนอย่างราเชน

หัวหน้าตระกูลเพลิงนิลเดินเข้ามาล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ยอมรับว่าภายในหัวสมองตอนนี้กำลังครุ่นคิดแต่ว่าจะหาวิธีจัดการไอ้เวรนั่นอย่างไรดี

หมับ!

แขนของมังกรถูกกระชากอย่างรุนแรง และยังไม่ทันจะได้ตั้งตัวร่างโปร่งก็ถูกกายใหญ่ล่ำสันดึงรวบเข้าไปกอดจนจมอก มังกรขมวดคิ้วแน่นด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตัวใหญ่กว่า เมื่อเห็นว่าเป็นใครก็ทำให้เขาออกแรงดิ้นขลุกขลักราวกับปลาอยู่ในกระชัง

“ไอ้แก่! ปล่อยกูนะโว้ย!”

“มึงให้กูปล่อยจริงดิ ไม่ใช่ว่าที่มึงเดินเข้ามาในห้องน้ำเพราะต้องการอ่อยกูอยู่แล้วนะ” ได้ยินแบบนั้นมังกรกำลังจะชกเข้าไปที่ใบหน้าดุดันเพื่อเป็นการระบายอารมณ์ หากแต่ว่าไหวพริบของราเชนนั้นดีเยี่ยม จึงคว้ามือของมังกรเอาไว้พร้อมกับริมฝีปากหยักจรดลงมากลางหน้าผากมนดังจุ๊บ ทำให้มังกรรู้สึกสะอิดสะเอียนเป็นอย่างมาก

“ถ้ามึงทำแบบนี้อีก กูยิงมึงทิ้งแน่”

“ดิ้นให้หลุดจากแขนกูก่อนไหม ค่อยมาทำเป็นเก่ง”

“มึงต้องการอะไร”

“แล้วมึงล่ะ ต้องการอะไร” ชายวัยสี่สิบห้าที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก เขามองปราดเดียวก็รู้ว่ามังกรคงจะมีอะไรพูดคุยด้วยและคงเป็นเรื่องที่เขาคาดเดาได้ไม่ยาก ซึ่งดูจากท่าทางของมังกรที่กำลังควานมือคลำหามือถือของเขาไปทั่วร่างกาย

“ลบคลิปนั่นออกซะ”

“คลิปอะไร?” ร่างใหญ่ล่ำสันเฉไฉ เขาแกล้งตีก้นของคนในอ้อมกอดไปหนึ่งทีและมองดูหัวหน้าแก๊งเพลิงนิลที่ตัวเท่าควายแต่ทำท่าทางเหมือนกระต่ายตื่นตูม

“ก็คลิป...” พอจะพูดต่อก็เกิดอาการหน้าแดงขึ้นมาทันที จึงเสมองไปทางอื่นเพื่อกลบเกลื่อนความกระดากอายที่ก่อเกิดในใจ

เสียงหัวเราะในลำคอทำให้มังกรแทบจะเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนี แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถดิ้นหลุดจากพันธนาการของไอ้แก่พลังช้างสารนี้ได้สักที

“ไม่คิดจะเก็บให้ผัวเอาไว้ดูเลยเหรอไง”

“มึง ไม่ ใช่ ผัว กู” เขาพูดเน้นคำและอาศัยจังหวะนี้รวบรวมพลังทั้งหมดผลักอกมันจนเป็นอิสระเสียที หรือไม่แน่ว่ามันอาจจะยอมปล่อยเขาแล้วก็ได้

“อยากให้ลบคลิป มันก็ได้อยู่หรอกนะ” เจ้าของความสูงหนึ่งร้อยเก้าสิบสองเซนติเมตรเดินเข้ามาเปิดก๊อกน้ำล้างมือ พลันรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับที่เสี้ยวหน้าคมคร้ามก่อนจะหันกลับมามองมังกรที่กำลังยืนมองตาเขียว

“มึงจะเอายังไง” มังกรเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง ปกติเป็นคนที่มีความอดทนต่ำมาก เขาไม่หยิบปืนออกมายิงกระบาลมันก็บุญเท่าไรแล้ว

“กูลืมโทรศัพท์ไว้ในรถด้วยสิ ทำไงดี”

“ไอ้ราเชน อย่าพลิกลิ้น”

“มึงนี่ใจร้อนจริง ๆ อยากดูก็บอกตรง ๆ” ได้ยินแบบนั้นมังกรก็พุ่งเข้ามาอุดปากคนปากเสีย ก่อนจะหันมองซ้ายมองขวาเพราะหวั่นเกรงว่าจะมีใครพรวดพราดเข้ามาในห้องน้ำและได้ยินสิ่งที่น่าอับอายเข้า

“ถ้ามึงพูดอีกคำเดียว กูตัดลิ้นมึงแน่”

แผล็บ!

มังกรพูดยังไม่ทันขาดคำก็รู้สึกได้ถึงความเปียกชื้นชอนไชที่ซอกนิ้วมือ เขารีบสลัดนิ้วออกแล้วเช็ดไปตามชายเสื้อด้วยท่าทางขยะแขยง

ไอ้เวรนี่ต้องโรคจิตแน่ ๆ เลียได้แม้กระทั่งนิ้วมือกู

“มึงซาดิสม์หรือไง”

“กูว่ามึงมากกว่าไหม มาเล่นบทตบ ๆ จูบ ๆ กับกูอยู่นี่ ชอบความรุนแรงก็ไม่บอก”

“ไอ้แก่! ระวังไม่ตายดีนะมึง”

“ที่กูแก่เพราะตอนอายุเท่ามึงยังไม่ตายไง”

“กูไม่ตลก โทรศัพท์อยู่ไหน เอามา!”

“ทำตัวเป็นเมียตามเช็กโทรศัพท์ผัวอยู่ได้ อยากได้นักก็ตามมาเอาแล้วกัน” ราเชนพูดจบก็เดินออกมานอกห้องน้ำ เขาไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าในตอนนี้มังกรกำลังหัวเสียและวิตกกังวลมากน้อยเพียงใด

ราเชนเดินเข้ามานั่งภายในรถยนต์ เขายังไม่ทันจะได้สั่งให้ลูกน้องออกรถก็มีใครบางคนพรวดพราดเข้ามาเสียก่อน และแน่นอนว่าเป็นใครที่ไหนไปไม่ได้นอกเสียจากมังกร

“จะตามไปด้วยก็ไม่บอกดี ๆ เล่นตัวไปได้” ราเชนส่ายศีรษะไปมา สายตาดุดันมองคนที่นั่งหอบพร้อมทั้งยกยิ้มมุมปาก มือข้างหนึ่งหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาจากกระเป๋าที่วางอยู่ด้านข้าง และโชว์ไปทางไอ้เด็กอวดดี

หมับ!

“เอามาให้กู” มังกรพยายามยื้อแย่งมือถือในมือคู่อริ ทว่าด้วยความที่ราเชนตัวใหญ่กว่าทำให้เขาไม่สามารถเอาโทรศัพท์มาได้สักที

“จะให้กูลบง่าย ๆ เลยหรือไง กว่าจะได้มาช่างยากลำบาก”

“แล้วจะให้กูทำยังไง”

“ก็…” มือข้างที่ว่างจากการถือโทรศัพท์ยกขึ้นมาเชยปลายคางมน มังกรจึงสะบัดหน้าหนีด้วยความหงุดหงิด

“มึงจะเอายังไง ไหนบอกกูมาสิ” คนเด็กกว่าเริ่มหมดความอดทน เขาจ้องมองเจ้าของนัยน์ตาสีนิลเขม็ง เห็นทีว่าวันนี้หากเขาไม่ได้กำจัดคลิปนั้นทิ้งไป ไม่ราเชนก็เป็นเขาที่ได้ตายกันไปข้างหนึ่งแน่

“ไปกินข้าวกับกูสักมื้อสิ เดี๋ยวจะลบคลิปในโทรศัพท์เครื่องนี้ให้”

“แล้วกูจะเชื่อได้ไงว่ามึงไม่โกหก”

“แล้วแต่...กูไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรให้มึงเชื่ออยู่แล้ว”

“โอเค กูตกลง” สิ้นประโยคนี้มังกรเองก็เก็บปากเงียบ ใช้เวลาไม่นานพวกเขาก็มานั่งในร้านอาหารสุดหรูแห่งหนึ่ง ภายในร้านอาหารแห่งนี้มีบรรยากาศสุดแสนจะ

โรแมนติกเอามาก ๆ เหมาะกับคู่รักที่พากันมาสวีตหวาน

แต่ไม่ใช่มังกรกับคู่อริตรงหน้าแน่นอน

มังกรไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง เขาเอาแต่นั่งจ้องมองโทรศัพท์ของราเชนที่วางเอาไว้บนโต๊ะอยู่ตลอดเวลา และยังหาจังหวะคว้ามาไม่ได้

ไอ้เวรนี่ไวราวกับปีศาจ เพราะงั้นเขาคิดจะทำอะไรจะต้องวางแผนให้ดี

ติ๊ง!

เสียงข้อความดังขึ้น มังกรหยิบมือถือของตัวเองออกจากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาและเห็นเป็นข้อความของราเชนจึงเงยหน้าขึ้นมามองชายหน้าบากที่เอาแต่ยิ้มกริ่ม ไม่รู้จะตลกอะไรนักหนาแต่เขาเดาว่าไม่ใช่เรื่องดีแน่ ๆ

“ส่งอะไรมา”

“เปิดดูเอาเองสิ”

นิ้วเรียวจิ้มไปหน้าแชตและเห็นเป็นรูปภาพของเขาและคลิปสิบแปดบวกที่อีกฝ่ายส่งมา ถึงแม้ว่าจะไม่เห็นของลับแต่สภาพของเขาที่นอนหลับสนิทหมดเรี่ยวหมดแรงนอนซบแผงอกกำยำก็น่าอายจะตายไป

“ส่งมาทำเหี้ยไร”

“ก็ส่งให้เผื่อมึงคิดถึงกู ถ้าลบแล้วก็จะไม่เห็นอะไร”

“กูมากินข้าวกับมึงแล้ว ลบทั้งรูปทั้งคลิปออกให้หมดด้วย”

“ตั้งแต่มา...กูยังไม่เห็นมึงกินข้าวสักคำ” สิ้นประโยคนี้มังกรรีบคว้าช้อนตักข้าวเปล่าเข้าปาก เขาเคี้ยว ๆ แล้วแบมือไปรอรับสมาร์ตโฟนราคาแพงจากอีกคนมาได้สักที

“รหัสอะไร”

“ไม่บอก”

“อย่ากวนตีน”

“ตักปลากะพงให้กูก่อน เดี๋ยวบอก” คนไม่มีทางเลือกได้แต่ถอนหายใจแรง ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็รีบตักก้างปลาใส่จานของหัวหน้าแก๊งเมฆาเต็มจาน

“จะให้กูกินยังไง ก้างทั้งนั้น”

“แดกได้ก็แดก แดกไม่ได้ก็ไม่ต้องแดก บอกรหัสมา เร็ว ๆ” ราเชนกระตุกยิ้มที่มุมปากและกำลังจะคว้ามือถือ แต่มังกรไหวตัวทันจึงกระชากกลับ

“คิดจะทำอะไร กูไม่ได้โง่นะโว้ย”

“กดรหัส”

“กูไม่ไว้ใจมึง”

“แล้วแต่” พอเห็นท่าทางราเชนไม่ได้สนใจ คนที่ใส่รหัสมั่วถึงสามครั้งจึงจำใจยื่นไปตรงหน้าชายวัยสี่สิบห้า และไม่นานหลังจากที่ราเชนใส่รหัสโทรศัพท์หน้าจอก็เข้าสู่หน้าจอหลัก

เสี้ยวหน้าคมสวยมองซ้ายขวา เมื่อไม่เห็นว่าใครแอบมองก็กดเข้าสู่คลังรูปภาพและจัดการลบมันอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นก็โยนใส่ราเชนอย่างไม่ไยดี

“มังกร! มึงจะไปไหน”

“กลับบ้านไง” ไม่มีเรื่องต้องกังวลแล้ว เขาจะทนอยู่ทำไม

“นั่งลง”

“กูกับมึงไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว ถ้าไม่อยากตายก็เลิกยุ่งกับชีวิตกูสักที” ร่างสูงโปร่งเดินออกไปจากโต๊ะ แต่เมื่อได้ยินเสียงเข้มหนาทุ้มพูดตามหลังก็ทำให้มังกรหยุดชะงัก และขาทั้งสองข้างแทบจะพาตัวเองเดินกลับเข้ามานั่งที่โต๊ะแทบไม่ไหว

“คิดว่าที่มึงลบไปกูจะไม่มีไฟล์สำรองไว้เหรอ กูไม่ได้โง่ขนาดนั้นหรอกนะ”

“ไหนมึงบอกว่าถ้ากูยอมมากินข้าวด้วย แล้วจะลบคลิปในมือถือไงวะ”

“แล้วกูผิดคำพูดซะที่ไหน คลิปโป๊ที่กูเคยส่งให้ดู กูเก็บไว้ในไอแพด กูไม่ได้บอกว่าจะลบด้วยสักหน่อย”

“ไอ้เวร!”