บทที่ 5 ตอนที่ 3 ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว

ตอนที่ 3 ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว

หลายวันต่อมา…

ปัง ปัง ปัง!

เสียงปืนดังขึ้นจากทางด้านนอกสามนัด ทำเอาชายวัยสี่สิบห้าที่กำลังก้มหน้าเช็กงานในไอแพดเงยหน้าขึ้น เห็นลูกน้องมือขวาวิ่งหน้าตื่นเข้ามาภายในห้องทำงานอย่างรวดเร็ว ต่างจากเขาที่ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวหรือมีท่าทางตื่นตระหนกอะไรเลย อาจเป็นเพราะชีวิตของเขาอยู่ท่ามกลางสิ่งเหล่านี้มานานละมั้ง

“เฮียเชนครับ คุณมังกรบุกเข้ามา ให้จัดการเลยไหมครับ” ณเรศผู้เป็นบอดีการ์ดมือขวารายงานเจ้านายด้วยสีหน้าแตกตื่น ทว่าราเชนได้ยินแบบนั้นกลับนั่งหัวเราะในลำคอด้วยความชอบใจ

ก็รู้อยู่ว่าราเชนไม่เคยเกรงกลัวใครบนโลก

แต่นั่นมันลูกกระสุนปืนเลยนะ ระวังตัวหน่อยก็น่าจะดี

“ให้มันเข้ามาสิ!” ร่างใหญ่ล่ำสันตอบก่อนจะนั่งทำงานอย่างใจเย็น และไม่ทันที่ณเรศจะเดินออกไปตามหัวหน้าตระกูลมังกรเพลิงนิล จู่ ๆ บานประตูห้องก็ถูกเปิดออกด้วยแรงถีบของมังกรเต็มแรง ทำเอาบอดีการ์ดมือขวาควักปืนออกมาเล็งไปที่ผู้บุกรุกเพื่อปกป้องเจ้านาย

“ไอ้ณเรศมึงออกไป” ราเชนเงยหน้าขึ้นมาสั่ง

“แต่ว่าเฮียครับ”

“บอกให้ออกไป” แม้ขัดใจเอามาก ๆ แต่ลูกสมุนมือขวาก็จำใจเดินออกไปนอกห้อง ทำให้ภายในห้องนี้มีเพียงแค่ราเชนกับมังกรสองคนเท่านั้น

“มาหากูถึงที่ คิดถึงมากเลยเหรอ” หัวหน้าตระกูลเมฆาวางไอแพดลงบนโต๊ะทำงาน สองเท้าเดินเข้ามาหาชายหนุ่มที่กำลังยกปืนเล็งใส่ลำตัวของเขา สีหน้าและท่าทางของเจ้าถิ่นดูไม่ได้เกรงกลัวเลยสักนิด

“อย่าขยับ ไม่งั้นกูยิงไส้แตกแน่” ไม่ใช่คำขู่ แต่วันนี้มังกรเอาจริง

“เป็นอะไรของมึง บุกมาถิ่นของกูแล้วขู่จะยิงกู คิดว่าถ้ายิงกูตายจริง ๆ มึงจะออกไปได้ง่ายขนาดนั้นเลย?” ฝ่ามือใหญ่ประดับรูปก้อนเมฆยกขึ้นมาหวังจะเชยปลายคางมนเพื่อเป็นการหยอกล้อแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ทว่าถูกคนที่กำลังเดือดดาลปัดออกด้วยความรำคาญ

“มึงทำอะไรแฟนของกู” มังกรพูดเสียงแข็งพอ ๆ กับดวงตา สีหน้าและท่าทางที่ดูเป็นห่วงแฟนสาวไม่น้อยนั้น มันยิ่งกระตุ้นต่อมความโมโหของราเชนได้เป็นอย่างดี

“มึงหมายถึงอะไร”

“อย่ามาทำเป็นไขสือ มึงใช่ไหมที่ส่งคนไปทำร้ายช่อ” เมื่อช่วงเย็นของวันนี้มังกรได้ข่าวว่าแฟนสาวถูกไล่ยิงจนได้รับบาดเจ็บ ซึ่งตอนนี้ตำรวจก็ยังตามหาตัวคนบงการไม่ได้

ความคิดแรกที่แวบขึ้นมาในหัวของมังกรก็คงเป็นใครที่ไหนไม่ได้ นอกเสียจากศัตรูเบอร์หนึ่งอย่างไอ้เหี้ยราเชน

ไอ้เวรนี่ฆ่าคนง่ายราวกับแมลงวันที่คอยมาบินให้รำคาญใจ

อีกทั้งก่อนหน้านี้มันก็เป็นคนพูดเองว่าหากมังกรไม่ยอมเลิกกับช่อลดา ก็จะกำจัดเธอไปให้พ้นทาง

“ทำไมมาใส่ร้ายกูแบบนั้นล่ะ” คนโตกว่าตอบหน้าซื่อตาใส ทำเหมือนไม่รู้เรื่อง แต่ในสายตาของมังกรแม่งโคตรจอมปลอมเลย

ถ้าเป็นผู้หญิงก็คงด่าได้เต็มปากว่าตอแหล แรด เลว ครบจบในคนเดียว

“มึงพูดเองว่าจะฆ่าช่อ”

“กูพูดแล้วจำเป็นต้องทำจริง ๆ ด้วยเหรอไง”

“คนอย่างมึงมันโหดร้ายป่าเถื่อน ฆ่าคนบริสุทธิ์เหมือนผักปลาในตลาด ฆ่าได้แม้กระทั่งคนไม่มีทางสู้อยู่แล้ว กับแค่ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ทำไมมึงจะทำไม่ได้วะ”

“แล้วมึงก็เชื่อ?” เรียวคิ้วที่มีรอยบากเลิกถาม ภายในดวงตาดุจเหยี่ยวคู่นั้นคล้ายกับว่ามีความน้อยใจอยู่ในที

“เออ!” มังกรกระแทกเสียงแข็ง

เวลานี้มังกรไม่สนหรอกว่าไอ้แก่นี่จะคิดอย่างไร เขาคิดเพียงอย่างเดียวว่า แค้นนี้ต้องชำระ

การที่ช่อลดาเจ็บตัวก็เป็นฝีมือของราเชน เขาจะแก้แค้นให้กับแฟนสาว

ช่อลดาโดนลูกกระสุนยิงถาก ๆ ที่แขนจนเจ็บ มังกรก็จะหักแขนของมันออกเป็นสองท่อนเหมือนกัน

“งั้นแสดงว่ามึงเคยเห็นดิ ว่ากูเคยฆ่าคนพวกนั้นจริง ๆ” เป็นคำถามที่ทำให้มังกรถึงกับไปไม่เป็น

จริงอยู่ที่มังกรไม่เคยเห็นราเชนฆ่าใครต่อหน้าต่อตา ทั้งหมดเขาฟังต่อ ๆ กันมาอีกทีหนึ่ง แต่ดูจากหน้าตาชั่ว ๆ รวมทั้งพฤติกรรมต่ำทรามของมันก็คงไม่ผิดจากที่ได้ยินมาสักเท่าไรหรอก

“เห็นไหม มึงก็ไม่เคยเห็นว่ากูฆ่าคนจริง ๆ ไม่คิดว่ามึงจะหูเบาเชื่อข่าวลือพวกนั้น แต่ไม่คิดจะเชื่อกูเลย”

“แล้วถ้าไม่ใช่ฝีมือของมึง จะเป็นใครวะ” เรียวคิ้วสองข้างขมวดมุ่น เริ่มหมดความอดทนกับคนแก่สันดานเสีย

“…” ราเชนกระตุกยิ้ม สองเท้าสืบเข้ามาใกล้คนที่กำลังยกปืนจ่อร่างเขามากขึ้น ไม่ได้รู้สึกกลัวว่าปืนจะลั่นไกใส่ตอนไหน และไม่ได้มีท่าทีรู้สึกกลัวตาย

ราเชนมองดูคนเด็กกว่าที่กำลังอารมณ์ฉุนเฉียว เขายอมรับตามตรงว่าทั้งหงุดหงิดและอารมณ์เสีย

เขาถูกมังกรต่อยและถูกขู่ฆ่า ไม่สิ! มังกรคิดจะฆ่าเขาให้ตายเลยต่างหาก แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เลือกทำร้ายมังกรอยู่ดี

ไม่รู้เป็นเพราะอะไร แต่ถ้าหากเป็นคนอื่นมาจ่อปืนขู่ใส่เขาแบบนี้ มันคงจบไม่สวยแน่ ๆ

ส่วนเรื่องช่อลดาที่ถูกไล่ยิงจนได้รับบาดเจ็บ ราเชนไม่ได้แปลกใจนักหรอกที่เธอจะถูกทำร้าย ก็มังกรเล่นเปิดตัวแฟนสาวและประกาศโต้ง ๆ ขนาดนั้น มีใครบ้างไม่อยากใช้โอกาสนี้เล่นงานคู่ต่อสู้โดยการทำร้ายจุดอ่อนของมังกร นั่นก็คือช่อลดา

“กล้าทำ ก็ช่วยกล้ารับหน่อยสิวะ”

“มึงกำลังให้กูเป็นแพะรับบาปอยู่นะ คิดดูดี ๆ สิ ว่ามีศัตรูที่ไหนบ้าง”

หัวหน้าตระกูลมังกรเพลิงนิลขมวดคิ้วแน่น สมองของเขาครุ่นคิดหาตัวคนที่ลอบทำร้ายแฟนสาว แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก เพราะในที่เกิดเหตุพวกมันก็ไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย

หมับ!

ฝ่ามือแกร่งประดับรอยสักรูปก้อนเมฆจับปลายกระบอกปืนของมังกรเล็งมาจ่อในระยะประชิดที่หน้าอกด้านซ้ายตัวเอง ทำเอามือของมังกรสั่นด้วยความประหม่าอย่างไม่ทราบสาเหตุ

เพียงแค่มังกรลั่นไกนัดเดียว กระสุนก็ตัดขั้วหัวใจของมันจนตายสนิท แต่ทำไมเขาถึงยังลังเล

“ทำไมไม่ยิง”

“อย่ามาท้ากูนะ”

“ก็เอาสิ! ถ้าคิดว่ากูเป็นคนทำร้ายผู้หญิงคนนั้น มึงก็ยิงกูเลย เอาให้สาแก่ใจ” เขาพูดออกมาเสียงเรียบพอ ๆ กับดวงตาคู่นั้น ที่ไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมาเลย ซึ่งมันเกินกว่าจะคาดเดาว่าราเชนกำลังคิดอะไรอยู่

“อย่าคิดว่ากูไม่กล้า อย่ามาท้านะมึง”

คิ้วเข้มข้างที่มีรอยบากเลิกขึ้นเพื่อเป็นการเชื้อเชิญและท้าทาย สายตาคมกริบมองปืนที่จ่อตรงหน้าอกไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไร ก่อนจะล้วงกระเป๋าเพื่อหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดท่าทางสบายใจ หลังจากสูบควันนิโคตินเข้าไปในปอดก็พ่นใส่หน้าของคนเด็กกว่าอย่างใจเย็น

“กูจะเชื่อมึงได้ยังไง”

เสียงหัวเราะในลำคอดังลั่น นั่นยิ่งกระตุ้นอารมณ์คุกรุ่นของหัวหน้าตระกูลมังกรเพลิงนิลได้เป็นอย่างดี

แฟนของเขานอนเจ็บทั้งคน เห็นว่าเป็นเรื่องตลกเหรอไอ้สัส!

“มึงมันเหี้ย ยังไงกูก็ไม่เชื่อมึง”

“หึ! กูเหี้ย กูยอมรับ แต่มากล่าวหาว่ากูทำร้ายผู้หญิงคนนั้นโดยไม่มีหลักฐาน มันไม่แฟร์กับกูเลย”

“มึงทำ แต่มึงไม่กล้ายอมรับ”

“กูจะรับได้ยังไง ในเมื่อกูไม่ได้ทำ”

มังกรมองเข้าไปนัยน์ดวงตาสีนิลที่จ้องมองเขา มันไม่มีความลังเลอยู่เลยสักนิด และแสดงออกชัดเจนว่าสิ่งที่ราเชนพูดนั้นเป็นความจริง

ดังนั้นจึงทำให้มังกรเกิดความชั่งใจ จนถอนหายใจออกมาแรง ๆ ก่อนมังกรลดปืนลง และเดินเข่าอ่อนมานั่งลงบนโซฟาด้วยความกลัดกลุ้ม

“เชื่อกูแล้วหรือไง” ราเชนเอ่ยถามเสียงเรียบ พลางโยนขี้บุหรี่ลงในแก้วที่อยู่ด้านข้าง สองเท้าเดินมานั่งลงที่โซฟาตรงข้ามของมังกร

“…” มังกรไม่ได้ตอบอะไร ในตอนนี้นั่งทำหน้าเหมือนคนอมทุกข์ราวกับว่าไม่ได้ถ่ายมาหลายวัน

“ถ้ามึงเชื่อกู กูจะเล่าอะไรเรื่องหนึ่งให้ฟังเอาปะ”

“ไม่ได้อยากรู้”

“โอเค! งั้นกูจะเล่า” นับว่านี่เป็นครั้งแรกที่ราเชนจะได้ระบายความอัดอั้นออกมาให้คนอื่นรู้

ย้อนกลับไปเมื่อสามสิบปีก่อน เหตุการณ์ในคืนนั้นมังกรสูญเสียทั้งผู้เป็นแม่ และผู้มีพระคุณอย่างอาพิทักษ์ ผู้มีศักดิ์เป็นพ่อเลี้ยง ผู้ที่เขารักดั่งพ่อแท้ ๆ

ในวันนั้นราเชนได้ติดตามพ่อเลี้ยงและแม่ไปขนส่งสินค้า ระหว่างทางพวกเขาถูกลอบฆ่า โดยที่พวกมันเอาตะปูเรือใบมาขวางถนนเอาไว้จนรถยนต์เสียหลักหักลงข้างทาง

บอดีการ์ดที่ติดตามมาทั้งหมดยี่สิบคนเอาตัวป้องกระสุนจนตัวตายเพื่อรักษาชีวิตผู้เป็นนาย ส่วนราเชนในตอนนั้นทำได้เพียงแค่นั่งตัวสั่นอยู่ด้านหลังผู้เป็นพ่อเลี้ยง และทำได้เพียงแค่นั่งร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของมารดา เขาหวาดกลัว ตกใจ และเสียขวัญ เพราะเพิ่งเคยเจอเหตุการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้เป็นครั้งแรก

พิทักษ์พาเมียกับบุตรชายที่เขารักดั่งลูกแท้ ๆ วิ่งหนีลัดเลาะมาตามแนวชายป่าในยามราตรี มองไปทางไหนก็พบเจอแค่ความมืด ความอันตรายมีรอบด้าน ต่อให้ไม่ถูกพวกศัตรูยิงตาย ก็คงได้ถูกสัตว์ป่าทำร้าย

ดังนั้นพิทักษ์จึงเป็นห่วงความปลอดภัยของคนในครอบครัว ทำให้เขาต้องพาเมียและลูกมาแอบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง และอาสาเอาตัวเองเป็นตัวล่อวิ่งพาพวกมันไปอีกทาง

ราเชนกลั้นก้อนสะอื้นเพื่อไม่ให้ชายฉกรรจ์ได้ยิน ราเชนวัยสิบหกปีมองดูคนที่เขารักดั่งพ่อแท้ ๆ ใช้โอกาสสุดท้ายต่อสู้กับพวกศัตรูเพื่อให้ภรรยาและลูกปลอดภัย

ทว่าทุกอย่างไม่ได้เป็นตามที่พิทักษ์คิด เพราะมารดาของเขาก็ไม่คิดจะปล่อยให้สามีเผชิญอันตรายคนเดียว เธอหันมาสั่งเสียกับลูกชายคนโตว่าให้ดูแลน้องชายให้ดี และหลังจากนั้นก็วิ่งเข้าไปช่วยพ่อต่อสู้อีกแรง

ราเชนในตอนนั้นเหมือนคนไร้ประโยชน์ แต่ก็ไม่ใช่เต่าหดหัวในกระดอง เขากำลังจะวิ่งไปช่วยพวกท่านเหมือนกัน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อคำสั่งเสียของแม่มันดังก้องเข้ามาในหัว

‘กลับไปดูแลน้องชาย และดูแลแก๊งเมฆาให้ดี จนกว่าเหมจะโตพอที่จะรับช่วงเป็นหัวหน้าต่อจากลูก’

นั่นทำให้น้ำตาลูกผู้ชายของราเชนไหลออกมา และวิ่งตรงเข้าไปในป่าร้างท่ามกลางแสงสว่างจากดวงจันทร์รำไร เขาใช้เวลาสามวันเต็มในที่สุดก็หนีออกมาจากป่าได้สำเร็จ และกลับไปหาน้องชายที่บ้านตามคำสั่งเสียของพ่อและแม่

จากสถานการณ์นี้ ราเชนตระหนักได้อย่างหนึ่งก็คือ ชีวิตของคนเราเวลาจะตายมันทั้งหวาดกลัว ทั้งเสียใจ แล้วเขาก็ตั้งปณิธานเอาไว้ว่าจะไม่ฆ่าใครเหมือนผักปลา เพียงเพื่อสนองเจตนารมณ์ของตัวเอง นอกเสียจากพวกที่คิดจะทำร้ายเขาก่อน

“ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับแม่ของกูในคืนนั้น มึงว่ากูจะฆ่าเธอได้จริง ๆ เหรอ” หลังจากที่ได้เล่าเหตุการณ์ที่ฝังอยู่ภายในใจ ก็เริ่มรู้สึกได้ถึงกระบอกตาที่ร้อนผ่าว จนต้องนั่งก้มหน้าเพื่อซ่อนเร้นไม่ให้คนฟังเห็น ตามด้วยเสียงถอนหายใจราวกับเหนื่อยหน่ายดังออกมา

“ไอ้ราเชน!” โทนเสียงทุ้มหวานเอ่ยเรียก ทำเอาคนที่กำลังตกอยู่ในภวังค์เงยหน้าขึ้นมา เห็นมังกรเดินเข้าไปหลังโต๊ะทำงาน และหยิบไอแพดของเขาขึ้นมา ปลายนิ้วชี้กำลังเลื่อนหาอะไรบางอย่างอย่างตั้งใจ

“อะไร”

“ไอแพดเครื่องนี้หรือเปล่าที่มีคลิปโป๊อยู่” มังกรไม่พูดเปล่า มือหนึ่งจิ้มหน้าจอไอแพดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ส่วนมืออีกข้างถือปืนจ่อไปทางราเชนเพื่อเป็นการป้องกันตัวอีกด้วย

เอาสิ! ขืนเดินเข้ามากูยิงมึงไส้แตกแน่

ถึงแม้ว่าการที่ช่อลดาถูกทำร้ายไม่ใช่ฝีมือของราเชน แต่จุดมุ่งหมายสำคัญที่ต้องมาในวันนี้คือการลบคลิปอุบาทว์ ๆ นี้ออกให้ได้

ถ้าไม่อย่างนั้น เขาไม่มีทางกลับหรอก

“ใช่ ทำไมเหรอ”

“ไหนคลิปโป๊ ทำไมถึงมีแต่รูปหน้าตาเอ๋อแดกของกูวะ ดูสิ! แต่ละรูปดูได้ที่ไหน รูปนี้น้ำลายหยด รูปนี้อ้าปากหวอ แล้วดูรูปนี้สิ แลบลิ้นออกมาจากปาก มึงทำเหี้ยอะไรเนี่ย” มังกรเริ่มหัวเสีย เขาพยายามหาต้นตอของคลิปที่ทำให้เขาเครียดมาหลายวัน แต่พยายามหาเท่าไรก็หาไม่เจอ ดันมาเจอรูปภาพของเขาที่มีสภาพดูไม่ได้ ทุกภาพล้วนดูเหมือนคนปัญญาอ่อน

มึงจะถ่ายตอนหล่อ ๆ ไม่ได้หรือไงวะ ไอ้เวรนี่!

“แล้วกูบอกเหรอว่ามี” เสี้ยวหน้าคมคร้ามเลิกคิ้วสูง สองเท้าเดินตรงมาหามังกร เขาเอามือเท้าด้านหน้าโต๊ะทำงาน สายตาดุจเหยี่ยวจ้องมองคนเด็กกว่าที่กำลังทำหน้าเหมือนหมาสงสัย เวลามังกรหงุดหงิดและทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ แม่งตลกเป็นบ้า

“ก็มึงบอกมีคลิปไง”

“ก็ใช่! กูมีคลิปโป๊เยอะมาก เอาไว้ดูว่าง ๆ เวลาเหงา แต่ไม่ได้บอกเป็นคลิปโป๊ของมึงสักหน่อย”

ในตอนนั้นราเชนทำเพียงแค่ส่งรูปภาพที่แอบถ่ายมังกรตอนหลับ มันทั้งตลกและน่ารักจนเก็บไว้ดูคนเดียวไม่ได้ เขาจึงเลือกส่งไปให้มังกรดูสภาพตัวเอง

จนกระทั่งมังกรสั่งให้เขาลบคลิป ก็เกิดอาการงงอยู่พักใหญ่ว่าคลิปอะไร เพราะความจริงถ่ายไว้แค่รูปคู่ของเขาและมังกรเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ได้ถ่ายคลิปโป๊อะไรนั่นเอาไว้ตั้งแต่แรก

ครั้นเมื่อราเชนหยิบโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเปิดดูเนื้อหาในแชตที่คุยกับมังกรอีกครั้ง ก็พบว่าเขานั้นได้ส่งรูปภาพมังกรตอนที่นอนน้ำลายหก และเผลอส่งคลิปโป๊ของคนอื่นที่เพื่อนส่งต่อมาอีกทีรวมไปด้วย

ด้วยความบังเอิญ บุคคลในคลิปโป๊นั้นดันมีรูปร่างใหญ่โต หากมองผ่าน ๆ มังกรก็คงเข้าใจผิดคิดว่าคนในคลิปพวกนั้นคือตัวเอง

“กูไม่เชื่อ วันนั้นกูยังเห็นอยู่เลย” คนเด็กกว่าเถียงฉอด ๆ

“มึงเปิดดูใหม่ดี ๆ สิ ของกูไม่เล็กขนาดนั้นนะ” สิ้นประโยคนี้มังกรรีบควักมือถือตัวเองขึ้นมา ก่อนหน้านี้เขาปามันกระจัดกระจายไปแล้ว โชคดีที่ยังไม่พังจึงย้อนดูแชตที่คุยกับราเชนได้อยู่

หน้าจอแตก ๆ ปรากฏภาพเคลื่อนไหววาบหวิว ที่เห็นแค่ช่วงเอวไปถึงส่วนที่อ่อนไหว ฝ่ายรุกกำลังกระแทกในท่าโก้งโค้งอย่างหนักหน่วง ขนาดของมันดูเล็กกว่าของเขาและของราเชนไปมากจริง ๆ แถมรอยสักรูปงูเล็ก ๆ ที่อยู่ตรงต้นขาของคนในคลิปก็เป็นสิ่งที่ยืนยันแล้วว่า ไม่ใช่เขาจริง ๆ

แต่เพราะตอนนั้นถูกความโมโหบังตา จึงไม่ดูให้ดีเสียก่อน

“หรือมึงอยากเป็นนายเอกหนังโป๊กับเขาบ้าง บอกกูได้นะ เดี๋ยวกูเสนอตัวเป็นพระเอกให้เอง กูจะจัดทุกท่วงท่า แล้วปล่อยขายตลาดใต้ดิน เป็นธุรกิจอีกอย่างหนึ่งทำเงินรวยแน่ ๆ มึงสนใจปะ”

“ก็เหี้ยละ” มังกรตะเบ็งเสียงแข็ง พอรู้ว่าตัวเองเข้าใจผิดเรื่องคลิปตั้งแต่แรกก็โมโหกลบเกลื่อนเอาไว้ก่อน

เรื่องนี้จะโทษเขาที่เข้าใจผิดคนเดียวก็ไม่ถูก มันเป็นคนส่งคลิปโป๊ผิดมาแล้วไม่คิดจะแก้ตัวอะไรเลยเหรอ ที่เขาเข้าใจผิดคิดไปเอง

จะมาเล่นบทตามน้ำงั้นเหรอ กูจะให้มึงได้เล่นน้ำสมใจแน่ แต่ก็เป็นน้ำเลือดในหัวของมึงก็แล้วกัน

“มึงหลอกกู”

“กูไม่ได้ตั้งใจนี่นา”

“มึงจงใจแกล้งกูไอ้แก่”

“ขอโทษแล้วกัน”

“กูไม่รับคำขอโทษจากมึง”

“งั้นเอาอย่างนี้ มึงมาถ่ายของลับของกูคืนดีปะ จะเอาไปดูตอนชักว่าวหรือเอาไปปล่อยในเน็ตก็ไม่ว่า เอาแค่ที่มึงสบายใจ” สิ้นประโยคนี้ฝ่ามือใหญ่ก็ตั้งท่าจะปลดกระดุมกางเกงตัวเอง แต่ก็ถูกมังกรห้ามทักท้วงเอาไว้เสียก่อน

“ทำเหี้ยอะไรวะ”

“แก้ผ้าให้มึงถ่ายคลิปไง จะได้หายกัน”

“อุบาทว์”

ปัง!

“แบบนี้ต่างหากที่กูต้องการ”

เสียงปืนดังขึ้นทำเอาลูกน้องที่อยู่ด้านนอกกรูกันเข้ามา บอดีการ์ดหลายชีวิตเห็นราเชนถูกยิงที่ขาจึงพากันเล็งปืนไปทางมังกร ทว่ากลับถูกราเชนห้าม

“เฮียเชนครับ แต่ว่า…”

“ไม่เป็นไร ลูกกระสุนแค่นี้ทำอะไรกูไม่ได้หรอก พวกมึงออกไปก่อน”

บอดีการ์ดหนักใจ แต่ในเมื่อเป็นความต้องการของผู้เป็นนายจึงจำเป็นต้องทำตามคำสั่ง

ราเชนกระตุกยิ้ม เลือดที่ไหลออกมาตรงขาไม่ได้ทำให้เขารู้สึกสะทกสะท้าน กายกำยำคลายเนกไทสีน้ำเงินออกมา ก่อนก้มลงไปพันที่ขาอย่างใจเย็น

มึงก็ช่วยกลัวหน่อยไหมไอ้เหี้ย ถึงจะแก่ก็ยังไม่ถึงคราวจะลงโลงสักหน่อย

“พอใจมึงยัง”

“ยัง นี่เพิ่งนัดแรก ข้อหาที่มึงพลาดส่งคลิปโป๊มาให้กู แล้วก็ทำให้กูคิดมากไปหลายวัน”

“งั้นก็ยิงต่อ” ราเชนกางแขนสองข้างออก เขาจ้องมองมังกรคล้ายกับเป็นพวกโรคจิตเสพติดความรุนแรง

“งั้นก็อย่าหาว่ากูรังแกคนแก่ก็แล้วกัน”

ปัง!

อึก!

“นัดที่สอง กูไม่รู้ว่ามึงฆ่าช่อจริงไหม แต่นี่เป็นข้อหาที่มึงบอกว่าจะฆ่าแฟนกู” ลูกกระสุนอีกนัดเจาะเข้าที่ขาอีกข้าง แต่ถึงอย่างนั้นราเชนก็ทำเพียงแค่เบ้หน้าเล็กน้อย และไม่คิดต่อสู้เลยสักนิด

ปัง!

“ส่วนนัดสุดท้าย มึงพรากความเป็นชายไปจากกู มึงทำให้กูเสียซิง” ครั้งนี้มังกรเลือกยิงที่หน้าท้อง ทำเอาเลือดสีแดงฉานไหลออกมา

โชคดีแค่ไหนที่มังกรไม่เลือกยิงหำมันทิ้งเพื่อเป็นการกำจัดต้นตอ จะได้ไม่เที่ยวไปไล่เอาใครต่อใครให้มั่วไปหมด

แม้ว่ามังกรจะแปลกใจมาก เพราะระยะห่างจากปืนที่เขาเล็งกับจุดที่ราเชนยืน ไม่ได้ไกลกันมาก แต่ถ้าหากจะหลบก็คงไม่เกินความสามารถอย่างหัวหน้าแก๊งเมฆา

แต่ช่างเถอะ ช่วยไม่ได้ อยากไม่หลบก็เจ็บตัวไปซะ

วันนี้มังกรได้แก้แค้น เรื่องราวระหว่างเขากับไอ้เวรนี่ถือว่าหายกัน

“คะ คืนนั้นมึงจำเรื่องของเราไม่ได้เหรอ” ได้ยินแบบนั้นมังกรจึงเงยหน้ามองคนโตกว่า ราเชนกำลังถอดเสื้อคลุมของตัวเองมาอุดเลือดตรงหน้าท้อง สีหน้าและแววตาดูไม่ค่อยดีสักเท่าไร แต่ทำไมถึงยังไม่คิดจะไปหาหมอ มาพล่ามทำสวรรค์วิมานอะไรตรงนี้

“อะไรวะ” หัวหน้าแก๊งมังกรเพลิงนิลชักเริ่มไม่แน่ใจกับตัวเองแล้วว่าเหตุการณ์ในคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

“เป็นมึงต่างหากที่เข้ามาขอให้กูช่วย มึงต่างหากที่มาขอมีอะไรกับกู” ราเชนพูดน้ำเสียงลอดไรฟัน ก่อนทิ้งร่างนั่งลงบนโซฟา สภาพในตอนนี้แทบดูไม่ได้ เลือดที่ไหลออกมาจากขาทั้งสองข้างและตรงหน้าท้องเริ่มทำให้หน้าคมคร้ามซีดเผือด เหงื่อก็ผุดขึ้นมาตามกรอบโครงหน้าอย่างเห็นได้ชัดเจน

“มึงอย่ามากล่าวหาสุ่มสี่สุ่มห้าสิโว้ย” มังกรเริ่มโมโหควันออกหู สองเท้าเดินมายืนจังก้าต่อหน้าชายวัยสี่สิบห้าที่นั่งห้ามเลือดตัวเอง

“ไม่เชื่อกูเอากล้องวงจรปิดให้มึงดูก็ได้ วันนั้นกูปฏิเสธมึงแล้ว แต่มึงก็ไม่ยอม”

จะว่าไปสิ่งที่ราเชนพูดนั้น ทำไมเขารู้สึกคุ้น ๆ อย่างบอกไม่ถูก

หรือจะเป็นเขาที่เป็นคนเริ่มเรื่องนี้เองตั้งแต่แรก

ไม่นานคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดในคืนนั้นก็มาอยู่ในมือของเขา มังกรแทบจะเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนีเมื่อเห็นสภาพตัวเองเมาปวกเปียกเดินไปตามตื๊อราเชน เพื่อจะขอมีเซ็กซ์ด้วย

จริงอยู่ที่คืนนั้นมีคนส่งแก้วเหล้าที่มียาปลุกเซ็กซ์มาให้ แต่เขาไหวตัวทัน เขาจึงเลือกที่จะไม่ดื่มเหล้าแก้วนั้นและปล่อยให้ยุงมันวางไข่ สุดท้ายก็ดื่มหนักมากไปจนเกิดอารมณ์เพราะฤทธิ์เหล้าแทน

หรือง่าย ๆ เลยก็คือเมาแล้วเงี่ยน

มังกรดูไม่จบก็โยนมือถือของไอ้เวรนั่นลงบนโซฟา เรื่องน่าอายแบบนั้นใครจะทนดูได้กัน

พอได้เห็นภาพจากกล้องวงจรปิดก็เหมือนว่าเหตุการณ์ในวันนั้นไหลเวียนเข้ามาในหัวเป็นฉาก ๆ

ร่างกายของเขากำลังขึ้นคร่อมร่างของราเชนเสียเอง แถมยังบดขยี้เอวใส่ของลับไอ้เวรนั่น ทำเอาตอนนี้ร่างกายของเขาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

“มึงอย่าบอกเรื่องนี้กับใคร ไม่งั้นกูมาคิดบัญชีกับมึงแน่”

“แล้วถ้ากูอยากเจอมึง อยากให้มึงมาหา กูจะปล่อยข่าวว่ามึงเสียตัวให้กูแล้วดีไหม”

“ถ้าทำแบบนี้กูยิงมึงทิ้งแน่ หลังจากนี้มึงกับกูต่างคนต่างอยู่” มังกรหันไปข่มขู่หัวหน้าตระกูลเมฆาที่นอนเสียเลือดอยู่บนโซฟา

ไอ้เวรนี่ไม่คิดจะต่อสู้หรือปกป้องตัวเองเลยจริง ๆ แต่ช่วยไม่ได้ อยากทะลึ่งหน้ามาทำให้เขาหงุดหงิดก่อนทำไม

“มึงไม่คิดจะห่วงกูเลยเหรอ ยิงกูตั้งสามนัดขนาดนี้” ราเชนแสยะยิ้ม ทำเหมือนกับว่าการที่ถูกยิงกลายเป็นเรื่องตลกขบขันเสียอย่างนั้น

เจ็บแทบตายยังทำเป็นเหมือนไม่เจ็บ โดนยิงนะไม่ใช่โดนตี

“คนอย่างมึงไม่ตายง่าย ๆ หรอก หรือถ้าตายกูจะเป็นเจ้าภาพสวดให้สามคืน”

“ไม่คิดว่ามึงจะใจดำได้ขนาดนี้”

“กูกับช่อกำลังจะแต่งงานกัน แล้วก็ขอให้เรื่องคืนนั้นมันจบแค่นี้ มึงกับกูต่างคนต่างอยู่ และอย่าได้พูดถึงมันอีก”

“…”

“เพราะถ้าไม่อย่างนั้น…นัดที่สี่จะเจาะที่กระบาลของมึงแทน”