บทที่ 17 ผู้ชายเอาแต่ใจ

“เออ...แต่ฉันยังไม่ชินนี่คะ”

เธอแก้ตัวทั้งที่รู้ว่าคนตรงหน้าไม่ยอมฟังเหตุผล

“พูดใหม่” น้ำเสียงเข้มสั่งขณะเดินเข้ามาหา เอื้อมมือดึงเธอขึ้นแนบชิดกับอก หญิงวางอึ้งจนทำอะไรไม่ถูก แม้จะถูกแนบชิดก็ไม่ปฏิเสธหรือผละออกแต่อย่างใด

“พี่ภัทร” เสียงหวานของเธอเรียก

ณัฐภัทรยิ้มออกมาอย่างพอใจก่อนจะกระซิบที่ข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ