บทที่ 3 เข้าใจผิด

ตอนที่3 เข้าใจผิด

น้ำใส

ฉันตกใจจนทำอะไรไม่ถูกและตั้งตัวไม่ทันด้วยซ้ำจำต้องเดินไปตามแรงดึงของเขาไปอย่างงงงันไม่น้อย แต่หลังจากที่เขาก้มลงมาซุกไซ้เข้าที่ซอกคอของฉันอย่างจาบจ้วงไม่ทันตั้งตัวเท่านั้นแหละ ฉันถึงได้พึ่งเรียกสติของตัวเองกลับมาคืนได้อีกครั้ง

“เอ่อคุณลูกค้าคะ ปล่อยฉันก่อนค่ะ” ฉันบอกเขาออกไปด้วยความตื่นตระหนกแล้วพยายามใช้สองมือดันเขาออกห่างจากตัวเองอย่างสุดกำกลัง แต่ก็ไม่เป็นผลเลยสักนิด เขาไม่แม้แต่จะขยับออกห่างจากฉัน ซ้ำผู้ชายตรงหน้ากลับออกแรงซุกแรงกว่าเดิมขึ้นมาอีกจนฉันได้แต่อึ้งตัวสั่นไปหมด

ฉันก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ฉันแค่ขึ้นเอาน้ำมาเติมให้เขาหลังจากว่างและเป็นเวลาพักของแม่บ้านพอดี ฉันก็เลยตั้งใจจะเดินขึ้นมาเพื่อไม่ให้ง่วงนอนและทำทุกอย่างให้เรียบร้อยจะได้ไม่มีปัญหาตามหลังมาก็เท่านั้นเอง

หลังจากที่ฉันกำลังจัดเรียงขวดน้ำเข้าตู้เย็นก็ได้ยินเสียงเปิดประตูออกมา แน่นอนว่าต้องเป็นลูกค้าเจ้าของห้องแน่ๆ ฉันจึงลุกขึ้นเพื่อจะขอโทษเขาที่ทำงานช้าด้วยความรู้สึกผิด แต่เขากลับไม่ได้กล่วโทษอะไรออกมาและให้ฉันทำหน้าที่ตัวเองต่อ ฉันจึงรีบก้มไปจัดการงานต่อทันทีเพื่อที่เขาจะได้พักผ่อน

แต่หลังจากฉันจัดการทุกอย่างเรียบร้อยและหันกลับไป มันกลับทำให้ฉันตกใจจนทำตัวไม่ถูก เพราะว่าร่างสูงกำยำของเจ้าของห้องเขาถอดเสื้อตัวเองออกทั้งที่ก่อนหน้ายังดีๆ อยู่เลยด้วยซ้ำ และมันก็เผยให้เห็นผิวขาวเนียนและกล้ามเนื้อทุกสัดส่วนอย่างเด่นชัด ฉันได้แต่รีบก้มหน้าเพื่อไม่ให้เสียมารยาทก่อนจะรีบพาตัวเองเดินออกจากโซนครัวเพื่อออกจากห้องไปให้เร็วที่สุด

แต่อยู่ๆ เขาก็ยื่นมือมากอดรัดเอวฉันไว้แล้วรั้งเข้าหาตัวจนฉันตกใจทำอะไรไม่ถูก แล้วไหนจะคำพูดของเขาที่ฉันไม่เข้าใจเลยสักนิด แต่ยังไม่ทันที่สมองจะได้คิดทบทวนแล้วถามอะไรออกไป ฉันก็ถูกดึงเข้ามาห้องนอนก่อนซะแล้ว แล้วเขาก็ไม่รอช้าซุกไซ้ซอกคอฉันอย่างจาบจ้วงทันทีพร้อมกับกลิ่นแอลกอฮอล์ที่คลุ้งจากตัวเขาจนฉันแทบจะมึนตามไปด้วย

“อย่าดื้อ เดี๋ยวฉันให้พิเศษ” เขาพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดนิดหน่อยกับการต่อต้านของฉัน พูดอะไรบางอย่างออกมาที่ทำให้ฉันไม่แน่ใจว่าเขาหมายถึงอะไร แล้วก็ก้มลงไซ้คอฉันต่อพร้อมกับออกแรงดันฉันให้เดินถอยหลังไปอีก

ตุบ!

“อ๊ะ!” ฉันร้องขึ้นด้วยความตกใจกว่าเดิมหลังจากตัวเองถูกผลักลงที่เตียงกว้าง ส่วนผู้ชายตรงหน้ากลับยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ แล้วยกมือขึ้นไปจับที่ขอบกางเกงตัวเองต่อ

ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันกำลังจะเกิดอะไรขึ้น ทุกอย่างกำลังจะเลยเถิดไปไกลกว่าเดิมที่อาจจะเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ของเขาหรือไม่ก็นิสัยไม่ดีของเขา และฉันจะต้องเอาตัวรอดจากตรงนี้ไปให้ได้ต้องรีบพาตัวเองอกจากห้องนี้ไปให้เร็วที่สุด

ฉันรีบพยุงตัวลุกแล้วคลานไปที่ขอบเตียงอีกฝั่งจากที่เขายืนยัน เพื่อจะหนีออกจากเหตุการณ์อันตรายตรงนี้อย่างไม่รอช้า

แต่ก็ไม่ทัน...

“กรี๊ดด!!!” มือหนารัดรวบเข้าที่หน้าท้องฉันแล้วเหวี่ยงฉันกลับมาที่เตียงอีกครั้งอย่างแรงเหมือนเดิม

“วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์เล่นหรอกนะ ถ้าอยากเอาใจฉันก็แค่แสดงลีลาของเธอออกมาให้เต็มที่ก็พอ” เขาพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดน่ากลัวกว่าเดิม แล้วถอดกางเกงตัวเองออกอย่างรวดเร็วจนเหลือเพียงกางเกงชั้นในสีดำตัวเดียว

และด้วยรูปร่างของเขาที่เป็นลูกครึ่ง มันทำให้ฉันกลัวมาก นอกจากแรงเขาจะเยอะ ตัวเขาก็ยังใหญ่กว่าฉันมาก แล้วไหนจะ...

“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงบริการนะคะ! คุณกำลังเข้าใจผิด” ฉันพูดขึ้นอย่างไม่พอใจเหมือนกันแม้จะกลัวแค่ไหนก็ตาม แต่การกระทำของเขามันกำลังฉวยโอกาสเอาแต่ได้เกินไป และหวังว่าเขาจะมีสติและหยุดมันลงก่อนจะทำตัวแย่ไปกว่านี้

แต่ไม่ใช่แบบนั้น เขากลับคลานขึ้นมาบนเตียงแล้วดึงข้อเท้าฉันเข้าหาเขาในทันที ไม่แม้แต่จะฟังหรือสนใจสิ่งที่ฉันพูดเลยสักนิด

“เลิกเล่นละครได้แล้ว ตอนนี้ฉันต้องการมัน” เขาว่าขึ้นเหมือนไม่แยแสราวกับสิ่งที่ฉันพูดเป็นเรื่องโกหก แล้วยกมือขึ้นมากระชากเสื้อเชิ๊ตทำงานของฉันออกอย่างแรงจะกระดุมมันกระเด็นออกจากกันไปคนละทิศ

“กรี๊ดด!!! ปล่อยฉันนะคะ! คุณกำลังเข้าใจผิด หยุดนะ!” ฉันตกใจสุดขีดกับสิ่งที่เขาทำกับตัวเองมากกว่าเก่า พยายามปัดป่ายมือเขาอย่างแรงเพื่อป้องกันตัวเองจากสิ่งอันตรายตรงหน้า

แต่แรงเขาก็เยอะมากจนฉันทำอะไรไม่ได้แม้แต่น้อย มากจนฉันปฏิเสธต่อต้านเขาไม่ได้เลยสักนิด และทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจนตอนนี้สภาพฉันก็เปลือยเปล่าหมดแล้วพร้อมกับความรุนแรงที่ทิ้งร่องรอยบนผิวไว้หลายที่

“หึ!” เขาใช้สายตาโลมเลียมองร่างกายฉันอย่างจาบจ้วงก่อนจะสบถออกมาที่ลำคอด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ นั่นยิ่งทำให้ฉันกลัวมากขึ้นกว่าเดิมจนตัวสั่นไปหมด

“ฉันขอร้อง อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ” ฉันยกมือไหว้เขาอย่างอ้อนวอนสิ้นท่าทันที พร้อมน้ำตาที่ไหลรินออกมาจากตาด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุดจริงๆ

“ชู่ววว” แต่เขาดูไม่สะทกสะท้านหรือเห็นใจฉันแม้แต่น้อย ทำเสียงให้ฉันเงียบลงราวกับหลอกล่อเด็กน้อย แต่รอยยิ้มมุมปากของเขามันกลับทำให้ตัวฉันสั่นไหวแรงกว่าเดิมเพราะมันดูเลือดเย็นไร้ความปราณีไปหมด

และเขาก็กำลังจับขาฉันกางออกจากกันอย่างรุนแรงสู้กับแรงที่ฉันพยายามขืนเกร็งไว้ พร้อมกับแทรกตัวเข้ามาระหว่างขาฉันได้ด้วยการเอาชนะได้อย่างง่ายดาย

“ยะ...อย่านะ!”