บทที่ 37 ไม่มีคำว่าเรา
ตอนที่37 ไม่มีคำว่าเรา
โจฮาน
“ลูกเมียฉัน ทำไมจะไมได้ล่ะ” ผมตอบกลับธารารินออกไปด้วยรอยยิ้มเอ็นดูที่เธอคิดว่าผมจะความจำเสื่อมได้เพียงถูกมะพร้าวกระแทกหัว
แต่ผมแอบดีใจนะ ที่ตื่นมาแล้วเห็นเธอกับลูกเป็นคนแรก แล้วก็ดีใจมากด้วยที่ผมเห็นสายตาเป็นห่วงของเธอที่สื่ออกมาอย่างไม่รู้ตัว
แต่ยอมรับเลยว่าเจ็บชะมั...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 หน้าที่
2. บทที่ 2 ผู้หญิง
3. บทที่ 3 เข้าใจผิด
4. บทที่ 4 เล่นละคร
5. บทที่ 5 ไหนๆ ก็...
6. บทที่ 6 รับผิดชอบ
7. บทที่ 7 บางอย่างที่สำคัญ
8. บทที่ 8 แปลกไป
9. บทที่ 9 ข่าวดี
10. บทที่ 10 ด้านอ่อนโยน
11. บทที่ 11 ลูกชาย
12. บทที่ 12 สัญญา
13. บทที่ 13 ไม่เหมือนเดิม
14. บทที่ 14 เก็บไว้ทั้งสองคน
15. บทที่ 15 จับผิด
16. บทที่ 16 ความจริง
17. บทที่ 17 หย่า
18. บทที่ 18 ทำไม่ได้
19. บทที่ 19 อยู่ต่อได้หรือเปล่า
20. บทที่ 20 พัง
21. บทที่ 21 แค่คนเดียว
22. บทที่ 22 สานสัมพันธ์
23. บทที่ 23 เกิดเรื่อง
24. บทที่ 24 ระแวง
25. บทที่ 25 คนที่เดินจากไป
26. บทที่ 26 บทเรียน
27. บทที่ 27 รู้ความจริง
28. บทที่ 28 ลูกของ...
29. บทที่ 29 หมดรัก
30. บทที่ 30 เลือก
31. บทที่ 31 พ่อของลูก
32. บทที่ 32 ไม่ให้โอกาส
33. บทที่ 33 จบแล้ว
34. บทที่ 34 ไม่มีตัวตน
35. บทที่ 35 ไม่ใช่คุณ
36. บทที่ 36 เกิดเรื่อง
37. บทที่ 37 ไม่มีคำว่าเรา
38. บทที่ 38 กลับไปไม่ได้
39. บทที่ 39 เฝ้ารอตลอดไป
40. บทที่ 40 จบ
ย่อ
ขยาย
