บทที่ 4 เล่นละคร

ตอนที่4 เล่นละคร

โจฮาน

“ยะ...อย่านะ!” เสียงสั่นๆ ของผู้หญิงใต้ร่างร้องขึ้นไม่จบไม่สิ้นจนน่ารำคาญ พร้อมดิ้นออกห่างจากผมอีกครั้งแล้วครั้งเล่า แต่คิดเหรอว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอจะสู้แรงผมได้

ถามว่าผมพอใจไหม ยอมรับเลยว่าพอใจ มันก็ตื่นเต้นดีนะกับการแสดงของเธอที่ทำเหมือนสาวน้อยบริสุทธิ์โดนปลุกปล้ำปล้นสวาท แต่ตอนนี้ความต้องการของผมมันมากเกินจะควบคุมได้แล้ว มันเลยเริ่มทำให้ผมรู้สึกรำคาญกับความมากไปของเธอที่ไม่หยุดสักที ถ้าไม่ติดว่าหน้าตาเธอสวยหวานถูกใจผมขนาดนี้นะ ผมคงไม่ใจดีกับเธอได้นานขนาดนี้หรอก ไล่ออกจากห้องไปให้พ้นๆ หน้าแล้ว

ผมขยับตัวไปหยิบถุงยางอนามัยที่กระเป๋าเงินข้างเตียงก่อนจะหยิบมันออกมา แต่ก็ไม่ลืมกดร่างเล็กไว้ไม่ให้หนี ซึ่งเธอก็พยายามออกแรงดิ้นตลอดไม่หยุดและไม่ยอมแพ้เหมือนไม่รู้เหนื่อย แต่ก็ทำได้แค่ขยับเล็กน้อยเท่านั้นแหละ ผมรีบฉีกซองถุงยางอนามัยก่อนจะสวมใส่ด้วยความชำนาญจนสำเร็จในเวลาไม่กี่วินาที แล้วลากเธอขยับเข้าหาผมอย่างแนบชิดอีกครั้ง

“ขอร้อง อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ ปล่อยฉันไปเถอะ” เธอร้องไห้ออกมาไม่หยุดแล้วยกมือไหว้ผมอย่างอ้อนวอนซ้ำๆ จนดูแนบเนียนไปหมด

ผมยอมรับเลยว่าการแสดงของเธอแม่งโคตรเนียนและสมจริง แต่มันไม่ได้ทำให้ผมสงสารไง เพราะว่าผมรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าอะไรเป็นอะไร อีกทั้งเธอก็กระตุ้นความต้องการของผมได้อย่างถึงที่สุดแล้วด้วย ทุกอย่างมันไม่มีทางจบง่ายๆ ได้

“เล่นดีแบบนี้เดี๋ยวฉันให้พิเศษแล้วกัน” ผมปลอบใจเธอหน่อยแล้วกันเธอจะได้มีกำลังใจ ถ้านิ่งใส่เดี๋ยวเธอจะหมดกำลังใจแสดงก่อนแล้วบริการไม่ดีเอาได้

ผมจับท่อนเอ็นที่แข็งเต็มตัวตั้งแต่ได้เห็นร่างกายขาวนวลเนียนของเธอตรงหน้าถูไปที่ร่องของเธอด้วยความเสียวซ่านตั้งแต่แรกสัมผัส

แต่แม่งเอ้ย! ใครจะไปคิดว่าร่องของเธอสีมันจะสวยสดแบบนี้ ถึงแม้ว่าผู้หญิงที่ผ่านมาของผมจะพากันไปทำรีแพร์ เลเซอร์กันมาอย่างดี แต่บางคนสีก็ไม่ได้สดขนาดนี้ไง

“อึก! อย่านะ!” เธอร้องขึ้นอีกครั้งอย่างต่อต้านรุนแรงขึ้นแล้วขยับตัวหนีห่างไม่หยุด แต่มันติดที่มือของผมที่จับต้นขาเธอไว้ทำให้เธอไปไหนได้ไม่ไกล

“อย่าเล่นเยอะเกินไป เดี๋ยวมันจะหมดสนุก” ผมกดเสียงต่ำเตือนใส่เธออย่างเริ่มไม่พอใจ ก็บอกแล้วว่าตอนนี้ร่างกายผมมีความต้องการอย่างควบคุมไม่ได้แล้ว แสดงแต่พอดีก็ยังพอสนุกไปด้วย

แต่นี่เริ่มจะมากเกินไปแล้วมันทำให้ผมเริ่มรำคาญและหงุดหงิด ซึ่งนั่นมันจะไม่เป็นผลดีต่อตัวเธอเท่าไหร่เพราะเวลาผมหงุดหงิดนั่นแปลว่าผมจะปลดปล่อยด้านมืดออกมาอย่างไม่สนใจความรู้สึกของเธอเลยแม้แต่น้อย

“ฉันเป็นพนะ...”

สวบบ!!!

หลังจากเธอจะพูดอะไรสักอย่างก็ไม่รู้ ซึ่งผมรู้สึกรำคาญจนหมดความอดทนและไม่อยากฟัง ผมก็กดท่อนเอ็นตัวเองเข้าใส่ร่างของเธอในทันทีด้วยความรุนแรง

“กรี๊ดดด!!!” เสียงเธอกรีดร้องออกมาอย่างดังด้วยความทรมานอย่งามาก

“อ่าส์! แน่นจังวะ” ผมกัดฟันกรอดด้วยความอดกลั้นในความรู้สึกที่แม่งเข้ายากกว่าที่คิดไว้อีก ทั้งที่ผมกดมันอย่างแรงแต่กลับเข้าได้แค่ส่วนหัวเท่านั้นเอง

“อึก! เจ็บ ฉันเจ็บ” เธอบอกด้วยน้ำเสียงที่เบาลงร่างกายสั่นระริกขึ้นมาอย่างน่าสงสารเห็นใจ เพราะบางทีเธออาจจะเจอแต่ไซซ์คนไทยที่มาตรฐานเล็กกว่าพวกลูกครึ่งอย่างผมไง

“ทนหน่อยแล้วกัน” ผมบอกเธอออกไปอย่างเข้าใจดี แต่เจ็บนิดเดียวเดี๋ยวก็หาย

ผมคิดได้แบบนั้นก็ไม่รอช้า ผมก็ขยับตัวออกจากร่องของเธอเล็กนอ้ยก่อนจะหาองศาที่ดีเหมาะเจาะ และหลังจากได้ตำแหน่งแล้ว ผมก็ไม่รอช้าจัดการดันท่อนเอ็นใหญ่ของผมเข้าไปอีกครั้งแรงกว่าเดิมในทีเดียวทันที

สวบบบ!!! กึด!

“กรี๊ดด!!!” เสียงกรีดร้องที่ดังกว่าเดิมพร้อมกับแรงเกร็งจิกลงที่ต้นแขนของผมอย่างแรงด้วยเนื้อตัวสั่นระริกของเธอ นั่นทำให้ผมได้อารมณ์มากกว่าเดิมเหมือนถูกกระตุ้นไปทุกส่น

แต่...

“ไม่เคย?” ผมอดแปลกใจจนต้องถามเธอออกไปไม่ได้ที่ผู้หญิงใต้ร่างของผมยังบริสุทธิ์อยู่ แต่สิ่งที่ผมพึ่งผ่านไปเข้าไปเมื่อกี้มันบอกได้อย่างดีว่าเป็นแบบนั้นจริงๆ

มิน่าเธอถึงได้ดูกลัวนักหนา ที่แท้ก็ยังไม่เคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มาก่อนเลยกังวลสิท่า

แบบนี้ผมต้องให้รางวัลไอ้ฌอนอย่างดีแล้วล่ะ แค่ตอนแรกที่เห็นหน้าตาของเธอผมก็ถูกใจมากแล้ว ไม่คิดว่าจะได้ของสดใหม่แบบนี้ด้วย ถูกใจผมจริงๆ

ครืดดด! แล้วเสียงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นรบกวนเวลาสุขสมของผม ซึ่งขัดเวลาผมอย่างมาก แต่จะไม่รับก็ไม่ได้ เพราะมันรำคาญเกินกว่าจะปล่อยไว้แบบนี้ แล้วถ้าไม่สำคัญนะ...

“ว่าไง” หลังจากผมเอี้ยวตัวไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงข้างเตียงได้ทั้งที่ส่วนนั้นของผมกับผู้หญิงคนนั้นก็ยังคาเชื่อมกันอยู่ และเห็นว่าเป็นใคร ผมก็กดรับสายไปอย่างหงุดหงิด แต่ก็ถือว่ามันยังมีความดีความชอบอยู่บ้างเลยไม่ด่าให้

(ผู้หญิงที่ให้ฉันหาให้เกิดอุบัติเหตุระหว่างทาง อาจจะมาถึงช้าหน่อย จะรอหรือให้ยกเลิก) ไอ้ฌอนถามผมขึ้นกับเรื่องราวที่ต้องให้ผมตัดสินใจ

แต่เดี๋ยวนะ

“มึงว่าอะไรนะ?” ผมถามมันใหม่อีกครั้งราวกับฟังผิดไป เพราะถ้าบอกว่าผู้หญิงที่มันหาให้ยังไม่มา แล้วผู้หญิงที่กลืนกินผมอยู่ตอนนี้...

(ก็อย่างที่บอกไปนั่นแหละ) มันพูดขึ้นสั้นๆ อีกครั้งเป็นการบอกให้ผมเข้าใจตรงกัน

“มึงไม่ได้หาพนักงานโรงแรมมาให้กูเหรอ” ผมถามมันออกไปใหม่เพื่อความแน่ใจว่าไม่ได้เกิดเรื่องเข้าใจผิดกันจริงๆ

(พนักงานโรงแรมอะไรของนาย ฉันติดต่อผู้หญิงข้างนอกให้... เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่า!...)