บทที่ 25 มาหยาของนายหัว

"นายหัวจ๊ะ ทำไมไปนานจัง" เสียงหวานเอ่ยถามด้วยใบหน้าที่มีความเป็นห่วงแบบที่เธอไม่เคยแสดงออกมาก่อน

"เป็นห่วงฉันเหรอ..."อัสลานที่เห็นใบหน้าที่แสดงออกถึงความเป็นห่วงของมาหยาเขาก็รู้สึกปลื้มใจเป็นที่สุด

"เป็นห่วงสิจ๊ะ หายไปตั้งนานสองนานแบบนี้"   มาหยาเธอก็น้ำเสียงสั่นเครือกลัวเหลือเกินว่าผู้อุปการะคุณจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ