บทที่ 3 มันเยอะเกินไป

มาร์คัสโอบกอดเอวบางของน้องสาวอย่างอ่อนโยน แล้วพากันเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ที่เคยเป็นบ้านของบิดามารดาของบิดามารดา บรรยากาศภายในบ้านยังคงอบอวลไปด้วยความทรงจำเก่าๆ ที่ทำให้มาร์คัสรู้สึกอบอุ่นใจทุกครั้งที่ได้กลับมา บ้านหลังนี้เคยเป็นของบิดามารดาที่จากไปแล้ว มาร์คัสจึงยกให้กับน้องสาวและน้องเขย ส่วนตัวเขานั้นจะไปพักที่เพนต์เฮาส์หรูใจกลางกรุงเทพฯ ทุกครั้งที่กลับมายังเมืองไทย

“พี่จะจัดการเรื่องนี้ให้น้องยังไงคะ” จัสมินเงยหน้าถามพี่ชายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง เธอเชื่อมั่นว่าพี่ชายคนนี้จะสามารถคลี่คลายปัญหาที่เธอเผชิญอยู่ได้เสมอ

“ยังไม่รู้เลย อาจจะลองคุยกับเธอดูก่อนดีไหม” มาร์คัสตอบด้วยน้ำเสียงที่ยังคงมีความลังเลใจอยู่บ้าง เขาไม่ต้องการใช้ความรุนแรงหากไม่จำเป็น

“น้องว่ามันจะเสียเวลาเปล่านะคะ ผู้หญิงหน้าไม่อายพวกนั้นจ้องแต่จะจับคุณต้น” จัสมินแย้งด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจและดูถูก เธอเคยเจอผู้หญิงประเภทนี้มามากพอที่จะรู้ว่าการพูดคุยนั้นไร้ประโยชน์

“แต่ที่ผ่านมาเราก็จัดการเองได้นี่ ทำไมครั้งนี้ถึงต้องเรียกพี่มาล่ะ” มาร์คัสถามน้องสาวด้วยความสงสัยเพราะที่ผ่านมาจัสมินจัดการกับผู้หญิงที่เข้ามายุ่งกับสามีได้อย่างเด็ดขาดมาโดยตลอด แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าเธอจะทำไม่ได้อย่างเคย และนั่นทำให้เขารู้สึกว่าเรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดา

“คนนี้ไม่เหมือนกับคนอื่นค่ะ คนนี้พี่ต้นจริงจังมาก แต่ก่อนถ้าน้องจับได้ เขาก็จะขอโทษแล้วก็ยอมเลิก แต่นี่เขานิ่ง ไม่เถียงแต่ก็ไม่ทำตาม” จัสมินอธิบายด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวดและสับสน เธอไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน สามีของเธอดูเหมือนจะหลงผู้หญิงคนนี้มากจนเธอไม่รู้จะทำอย่างไรดี

“หรือมันจะไม่มีอะไรแบบนั้น เขาเลยนิ่ง” มาร์คัสเสนอความเป็นไปได้อีกทางหนึ่ง เขายังคงพยายามมองโลกในแง่ดี

“น้อยไปสิคะ ปกติพี่ต้นก็แค่ให้เงินใช้ ซื้อของแบรนด์เนมให้ แต่นี่มาขอเงิน 30 ล้าน น้องว่ามันเยอะไปไหม” จัสมินโพล่งออกมาด้วยความโมโหและไม่พอใจอย่างรุนแรง เธอรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้กำลังเรียกร้องมากเกินไป และนั่นทำให้เธอรู้สึกว่ามันมากเกินไปสำหรับผู้หญิงชั่วคราวของสามี

“แล้วนายต้นเขาว่ายังไงบ้าง” มาร์คัสถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น เมื่อได้ยินจำนวนเงินที่สูงลิ่ว

“เขาไม่ยอมพูดอะไรเลย เด็กนั่นเข้าไปขอเงินถึงบริษัทเลย ดีนะเลขาพี่ต้นแจ้งน้องก่อน” จัสมินเล่าด้วยความคับแค้นใจ เธอรู้สึกว่าศักดิ์ศรีของเธอถูกเหยียบย่ำ

“ถ้าเขาอยากได้ก็ให้ไปสิ แลกกับการต้องเลิกยุ่งเกี่ยวกับคนของเรา” มาร์คัสเสนอทางออกที่ดูเหมือนจะง่ายที่สุดในสถานการณ์นี้

“น้องไม่ยอมหรอกค่ะ ได้ไปตั้งเยอะแล้วยังจะมาขออีก ทำเหมือนเราเป็นธนาคาร พี่ต้นก็ทั้งรักทั้งหลง มีอะไรก็ประเคนให้หมด พี่คิดเหรอคะว่าได้เงินไปแล้วมันจะยอมจบง่ายๆ” จัสมินเป็นกังวลอย่างมากว่าการจ่ายเงินไปแล้วเรื่องจะไม่จบ และจะมีครั้งต่อไปอีกเรื่อยๆ เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกเอาเปรียบและกลัวว่าวันหนึ่วสามีจะหลงจนทิ้งเอไป

“พี่ว่าคงไม่ขนาดนั้นหรอกมั้ง ถึงต้นมันจะเจ้าชู้ แต่มันก็รักเรามากนะ” มาร์คัสพยายามปลอบน้องสาว เขายังคงเชื่อมั่นในความรักที่น้องเขยมีต่อจัสมิน

“ถ้าเขารักน้องจริง เขาคงไม่มีคนอื่นไหมคะ พี่ต้องช่วยน้องจัดการนะ แยกเขาทั้งสองออกจากกัน” จัสมินพูดด้วยน้ำเสียงที่อ้อนวอนและจริงจัง เธอต้องการให้พี่ชายใช้พลังอำนาจของเขาจัดการเรื่องนี้ให้เด็ดขาด

“ยังไง” มาร์คัสถามสั้นๆ แต่แฝงไว้ด้วยความอยากรู้ว่าน้องสาวมีแผนการอะไรอยู่ในใจ

“พี่ทั้งหล่อและรวยกว่าพี่ต้น ถ้าเธอเจอกับพี่ เป้าหมายก็อาจจะเปลี่ยน” จัสมินเสนอแผนการที่ฟังดูบ้าบิ่น แต่เธอเชื่อว่ามันจะได้ผล เธอรู้ดีว่าพี่ชายของเธอมีเสน่ห์มากเพียงใด

“จะบ้าเหรอจัสมิน พี่ไม่มีทางใช้ผู้หญิงคนเดียวกับน้องเขยตัวเองหรอกนะ” มาร์คัสปฏิเสธเสียงแข็ง เขาไม่สามารถทำเรื่องที่ผิดศีลธรรมเช่นนั้นได้

“ก็อย่าคิดแบบนั้นสิคะ คิดว่าเธอก็เหมือนกับผู้หญิงขายบริการสักคน ทำให้เธอหลงรักพี่ ทำให้พี่ต้นเห็นว่าเธอก็ไม่ต่างจากผู้หญิงชั้นต่ำทั่วๆ ไปที่เห็นเงินสำคัญกว่าทุกอย่าง” จัสมินพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาและไร้ความปรานี เธอต้องการแก้แค้นผู้หญิงคนนั้นที่มาแย่งสามีของเธอไป

“ไม่มีทางอื่นแล้วหรือไง” มาร์คัสถามด้วยความหนักใจ เขายังคงพยายามหาทางออกที่ดีกว่านี้

“น้องว่าทางนี้ง่ายที่สุดค่ะ” จัสมินยืนยัน เธอเชื่อว่านี่คือวิธีที่เร็วที่สุดและมีประสิทธิภาพที่สุด

“พี่จะลองไปเจอเขาก่อน น้องใจเย็นๆ นะ” มาร์คัสตัดสินใจ เขาจะลองไปคุยกับผู้หญิงคนนั้นดูก่อน เผื่อจะมีทางออกที่ดีกว่าที่จัสมินเสนอ

“พี่ต้องจัดการให้เร็วที่สุดนะคะ เงิน 30 ล้านน้องไม่เสียดายหรอกค่ะ แต่มันเสียศักดิ์ศรีค่ะ” จัสมินพูดอย่างเอาแต่ใจและรู้ว่ามาร์คัสจะจัดการเรื่องนี้ได้อย่างแน่นอน เธอเชื่อมั่นในความสามารถของพี่ชาย

“พี่จะกลับแล้ว น้องรอฟังข่าวอยู่ที่นี่แล้วกันนะ” มาร์คัสบอกน้องสาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลงเล็กน้อย

“ไม่อยู่ทานข้าวเย็นกับน้องเหรอคะ” จัสมินถามด้วยความผิดหวัง เธออยากใช้เวลาอยู่กับพี่ชายให้นานกว่านี้

“ไม่ดีกว่า พี่ว่าจะออกไปดื่มสักหน่อย จะได้ดูด้วยว่าผับของเราเป็นยังไงบ้าง” มาร์คัสตอบ เขาต้องการผ่อนคลายและสำรวจกิจการของตัวเองไปในตัว