บทที่ 8 คิดไม่ตก
มิรันดากลับมาถึงบ้านในเวลาเกือบตีสาม ร่างกายที่อ่อนล้าจากการทำงานหนักไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกง่วงเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวรีบอาบน้ำชำระร่างกายที่เหนียวเหนอะหนะ ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียง แต่เวลาผ่านไปนานนับชั่วโมง เธอก็ยังคงไม่อาจจะข่มตาหลับลงได้ ความคิดต่างๆ นานาตีวนอยู่ในหัวจนไม่อาจนอนหลับลงได้
เมื่อสองวันก่อน เธอกับเพื่อนรักอีกสองคนคือชนิศาและโยศิตา ได้เข้าไปหาเขมทัตเพื่อยืมเงินจำนวน 30 ล้านบาทจริงอย่างที่ผู้ชายคนนั้นพูด เพราะเขมทัตเป็นคนเดียวที่พอจะมีเงินมากขนาดนั้นให้พวกเธอยืมได้ ความหวังเดียวของพวกเธออยู่ที่เขา
ย้อนไปเมื่อสองสัปดาห์ก่อน เธอและเพื่อนกลับไปหาแม่ครูอรดีที่บ้านเด็กกำพร้า สถานที่ที่เปรียบเสมือนบ้านเกิดของพวกเธอ จึงได้รู้ว่าตอนนี้ที่นั่นกำลังเดือดร้อนอย่างหนัก เพราะเจ้าของที่คนเดิมเสียชีวิตลง ลูกชายก็เลยอยากจะขายที่ดินผืนนั้นให้กับนายทุนเพื่อนำไปสร้างเป็นศูนย์การค้า แม่ครูและเด็กๆ จะต้องย้ายออกจากที่นั่นภายในเวลาหนึ่งเดือน ถ้าไม่ย้ายออกก็ต้องจ่ายค่าเช่าย้อนหลังบวกกับค่าที่ดินรวมเป็นเงินถึง 30 ล้านบาท ตัวเลขมหาศาลที่ทำให้ทุกคนแทบหมดหวัง
เดิมทีที่ดินผืนนั้นเป็นของคุณอรัญญา ท่านเป็นผู้ใหญ่ใจดี มีเมตตา ท่านให้แม่ครูสร้างสถานเลี้ยงเด็กบนที่ดินโดยไม่คิดค่าเช่า จนผ่านมาถึงตอนนี้ก็เกือบสามสิบปีแล้ว ที่นี่คือบ้านที่อบอุ่นของเด็กกำพร้าหลายต่อหลายรุ่น
แม้ว่าจะได้เงินสนับสนุนจากรัฐบาลทุกเดือน แต่นั่นก็พอแค่ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันเท่านั้น แล้วเงินจำนวน 30 ล้านบาท มิรันดาและเพื่อนก็ไม่รู้จะไปหยิบยืมที่ไหน นอกจากคุณเขมทัต ซึ่งเขาเป็นนักธุรกิจที่ค่อนข้างมีฐานะและมักจะมาทำบุญที่บ้านเด็กกำพร้าอยู่บ่อยๆ เขาคือความหวังสุดท้ายของพวกเธอ
ข้อเสนอที่ผู้ชายคนนั้นยื่นให้เมื่อคืน ฟังดูก็น่าสนใจ เพราะถ้าเขาให้เงินพวกเธอมากอย่างที่พูดจริง ก็เท่ากับว่าแม่ครูและเด็กๆ จะไม่ต้องย้ายออกไปจากบ้านอันเป็นที่รักแห่งนี้ ความหวังริบหรี่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของมิรันดา
มิรันดาและเพื่อนเติบโตมาจากที่นั่น มีแม่ครูคอยเลี้ยงดูและส่งเสียจนได้เข้าเรียนเหมือนเด็กคนอื่นๆ พอชั้นมัธยมก็ขอทุนจากทางโรงเรียน วันหยุดก็ไปรับจ้างหาเงินค่าขนมและค่าใช้จ่ายอื่นๆ ตอนนี้มิรันดาและโยศิตาเรียนอยู่ชั้นปีสี่แล้ว ส่วนชนิศาก็เรียนจบชั้นปวส. แม้ว่าตอนนี้จะออกมาเช่าบ้านอยู่ข้างนอกแล้ว แต่ก็ยังแวะไปหาแม่ครูอยู่เสมอ เพราะถือว่าที่นั่นเป็นบ้าน และแม่ครูก็คือคนที่มีบุญคุณกับพวกเธอมากกว่าใครทั้งหมด พวกเธอจึงพร้อมทำทุกอย่างเพื่อรักษาบ้านหลังนี้ไว้
“รัน นอนไม่หลับเหรอ” ชนิศาตื่นมาในเวลาตีห้าก็เห็นมิรันดาทำอาหารอยู่ในครัว แววตาของเพื่อนเต็มไปด้วยความกังวล
“อือ ขอโทษนะนิ รันทำให้นิต้องตื่นเลย” มิรันดาตอบด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด
“ไม่เป็นไร คิดเรื่องนั้นใช่ไหม” ชนิศาถามอย่างเข้าใจ
“อือ ไม่รู้ว่าพี่ต้นจะหาเงินมาให้พวกเรายืมได้ไหม” มิรันดาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ
“นิว่ามันยากอยู่นะ เงินมากขนาดนั้น แล้วพวกเราสามคนก็เป็นแค่คนธรรมดา ไม่มีทรัพย์สินอะไรไปค้ำประกันกับเขาเลย” ชนิศาพูดตามความเป็นจริง ความหวังเริ่มเลือนลางลงไปอีกครั้ง
“นั้นสิ แล้วถ้ามีคนอื่นเสนอให้เงินเราล่ะ” มิรันดาเปรยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
“บ้าน่ารัน จะมีใครให้เงินเราเยอะขนาดนั้น” ชนิศาหัวเราะเบาๆ ไม่เชื่อในสิ่งที่เพื่อนพูด
“ถ้ามีล่ะ” มิรันดายังคงยืนยัน
“ถ้ามีจริง เขาก็คงหวังอะไรในตัวรันแหละ เมื่อคืนเจออาเสี่ยกระเป๋าหนักอีกแล้วใช่ไหม” ชนิศาพูดอย่างรู้ทัน
“อือ กระเป๋าหนักจริง แต่ไม่ใช่เสี่ย หน้าตางี้หล่อมาก น่าจะเป็นลูกครึ่ง” มิรันดาเล่าด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความประหลาดใจ
“รันไปรู้จักเขาได้ยังไง” ชนิศาถามด้วยความสงสัย
“เขาน่าจะเป็นเพื่อนคุณศิลา” มิรันดาตอบ
“อ๋อ คงรวยน่าดูเนาะ” ชนิศาพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“เขาเสนอเงินให้เราแลกกับอะไรบางอย่าง” มิรันดาพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น
“อย่าบอกนะว่าเขาขอซื้อตัวรัน” ชนิศาอุทานด้วยความตกใจ
“ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย อย่างรันน่ะใครเขาจะซื้อแพงขนาดนั้น อย่างรันแค่แสนเดียวก็วิ่งไปหาเขาแล้ว” มิรันดาพูดติดตลก เพื่อคลายความตึงเครียด
“ถ้าแม่ครูมาได้ยินคงเป็นลมไปหลายตลบแน่” ชนิศาหัวเราะเบาๆ
“ใครจะกล้าพูดให้ได้ยินกันล่ะ” มิรันดาตอบด้วยรอยยิ้ม
“แล้วรันรับข้อเสนอของเขาหรือยัง” ชนิศาถามเข้าประเด็น
“ยังเลย เรื่องนี้เราตัดสินใจคนเดียวไม่ได้หรอก แล้วนี่โยไปไหน เราอยากปรึกษาเรื่องนี้สักหน่อย” มิรันดาถามถึงเพื่อนอีกคน เพราะเมื่อคืนเธอกลับมาถึงบ้านทุกคนก็เข้านอนกันแล้ว เธอต้องการความคิดเห็นจากเพื่อนรักทั้งสองคน
“ออกไปกับพี่กร แต่เดี๋ยวก็คงกลับมาแหละ เพราะพี่กรต้องไปทำงานแต่เช้า” ชนิศาตอบ
“สองคนนี้เขากลับมาคบกันจริงๆ แล้วใช่ไหม” มิรันดาถามด้วยรอยยิ้ม
“ก็คงอย่างนั้นแหละ ตั้งแต่พี่กรกลับมาจากเมืองนอกก็เห็นควงกันตลอด” ชนิศาเล่า
“ก็ดีเหมือนกันนะ เราว่าเหมาะสมกันดี” มิรันดาก็อยากให้ตัวเองมีความสุขกับคนที่เหมาะสม เธอปรารถนาความรักที่มั่นคงเช่นกัน
