บทที่ 107 คนเลว

“พรึ่บ!”  น้ำฟ้าลุกจากเก้าอี้ทันทีพร้อมกับที่สะบัดมือข้างที่ถูกครอบครองไว้ออก ซึ่งอดัมก็ปล่อยอย่างง่ายดายเมื่อภาพยนตร์ตรงหน้าจบลง      น้ำฟ้าเดินออกมาโดยที่ไม่หันไปมองด้านหลังว่าอีกสองคนจะเดินตามเธอมาทันเหรอเปล่า “ช่างเถอะ!...เดี๋ยวค่อยโทรหาก็ได้” น้ำฟ้าคิดเพียงแค่นั้นเธอเดิน เดินอย่างรวดเร็ว

Rrrrr...