บทที่ 123 กลางแอ่งน้ำของธารน้ำตก

“รู้สึกยังไง...” อดัมถามน้ำฟ้าที่ตัวตนของเขาอยู่ในตัวเธอและเรียวขาเล็กก็โอบรอบเอวเขาไว้โดยที่เขาและเธออยู่กลางแอ่งน้ำของธารน้ำตก โดยที่อดัมยืนในระดับความลึกที่เขาสามารถประคองตัวเองกับน้ำฟ้าไว้ โดยระดับน้ำที่สูงเพียงแค่หน้าอกเขา

“อะไร?...รู้สึกอะไร?”

“ที่เล่นน้ำไปพร้อมกับที่เราหลอมรวมเป็นของกันและก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ