บทที่ 28 สองมือของเธอที่โอบกอดอดัมไว้อย่างไม่รู้ตัว

“แกร็ก” อดัมผลักประตูห้องนอนเข้าไป และเดินไปหยุดที่ปลายเตียงมองร่างบางที่นอนหลับอยู่บนเตียงตรงหน้า ด้วยแววตาที่ไม่สามารถบ่งบอกถึงความรู้สึกในตอนนี้ได้ หลังจากที่ยืนอยู่นานเขาก็เดินเข้าห้องน้ำไป

น้ำฟ้าค่อยๆลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องน้ำปิดลง เธอไม่ได้นอนหลับแต่ที่ต้องแกล้งหลับเพียงเพราะต้องกา...