บทที่ 11 ผู้หญิงจากอดีต
ตอนที่ 11. ผู้หญิงจากอดีต
ช่วงสายของวัน ภายในห้องประชุมชั้นบนสุดของ
วรากรกรุ๊ป เตชินทร์กำลังนั่งฟังรายงานจากฝ่ายบริหารด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
“เรื่องงานเปิดตัวโครงการ ฝ่ายจัดซื้อยืนยันตามที่นายสั่งครับ”
ธันวารายงาน “ส่วนเรื่องแบรนด์ Cherbell ตอนนี้ทางทีมงานเริ่มเตรียมงานแล้วครับ”
เตชินทร์พยักหน้าเพียงเล็กน้อย “ดี”
เขาก้มลงอ่านเอกสารต่อ แต่ยังไม่ทันที่ธันวาจะพูดอะไรต่อ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
ก๊อก ก๊อก เลขาฯ เปิดประตูเข้ามา
“ท่านประธานคะ มีแขกมาขอพบค่ะ”
“ใคร”
“คุณลลิลค่ะ”
ปลายปากกาของเตชินทร์หยุดลง เพียงชั่วครู่เท่านั้นก่อนที่เขาจะกลับไปอ่านเอกสารต่อ
“นัดไว้หรือเปล่า”
“ไม่ได้ค่ะ”
“บอกว่าไม่ว่าง”
“แต่คุณลลิลบอกว่า...คุณหญิงปาริชาตเคยอนุญาตให้เธอเข้าพบได้ตลอดค่ะ”
ธันวาเหลือบมองเจ้านาย เตชินทร์เงียบไปครู่หนึ่ง
“ให้เข้ามา” ไม่นานนัก ประตูห้องประชุมก็เปิดออก
หญิงสาวในชุดเดรสสีครีมเดินเข้ามาด้วยท่าทีสง่างาม
ลลิล ลูกสาวคนเดียวของนักธุรกิจชื่อดัง เจ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่
เธอมีใบหน้าสวยหวาน แต่งตัวเรียบหรูตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ทุกอย่างบนตัวบ่งบอกถึงฐานะโดยไม่จำเป็นต้องพูด และที่สำคัญ...เธอรู้จักเตชินทร์มานานหลายปี
“ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะคะ เตชินทร์”
เตชินทร์เงยหน้าขึ้น “มีธุระอะไร”
ไม่มีคำทักทายกลับ ลลิลยิ้มบาง ๆ “ฉันแค่อยากมาหาคุณ”
“ถ้าไม่มีเรื่องงาน ผมมีประชุมต่อ”
คำพูดตรงจนรอยยิ้มของเธอชะงักไปเล็กน้อยแต่ลลิลยังคงรักษาท่าทีได้ดี “ฉันได้ยินข่าวมาค่ะ”
เตชินทร์ไม่ตอบ
“ข่าวที่ว่าคุณกำลังจะแต่งงาน” ห้องทั้งห้องเงียบลง
ลลิลมองเขาอย่างรอคำตอบ
“ใครบอก”
“คนในแวดวงธุรกิจพูดกันค่ะ”
เธอหัวเราะเบา ๆ “ตอนแรกฉันไม่เชื่อเลยนะคะ”
“ก็ดี”
“แต่ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริง”
เตชินทร์ปิดแฟ้มเอกสารตรงหน้า “แล้ว?”
ลลิลมองเขา “ฉันแค่อยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร”
“ไม่เกี่ยวกับคุณ” รอยยิ้มของลลิลค่อย ๆ จางลงเธอไม่เคยชินกับการถูกปฏิเสธแบบนี้
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา...เธอเป็นผู้หญิงที่ครอบครัวทั้งสองฝ่ายมองว่าเหมาะสมกับเตชินทร์ที่สุดฐานะใกล้เคียงกันครอบครัวมีอำนาจ การศึกษาและสังคมอยู่ในระดับเดียวกัน
เธอเคยคิดว่า... ถ้าวันหนึ่งเตชินทร์จะแต่งงาน ผู้หญิงคนนั้นก็ควรเป็นเธอ ไม่ใช่ใครก็ไม่รู้
“ฉันขอถามได้ไหมคะว่าเธอเป็นใคร”
“ลูกหนี้”
ลลิลนิ่ง “อะไรนะคะ?”
“เธอเป็นลูกสาวของลูกหนี้ผม” คำตอบนั้นทำให้ลลิลแทบไม่อยากเชื่อ
“แล้วข่าวเรื่องว่าที่ภรรยา...”
“จริง”
เตชินทร์ตอบอย่างไม่ลังเล “ผมเป็นคนพูดเอง”
ลลิลกำมือแน่นใต้โต๊ะ แต่ใบหน้ากลับยังยิ้มอยู่
“ฉันอยากเจอเธอค่ะ”
“ไม่จำเป็น”
“สำหรับฉันจำเป็นค่ะ”
“ลลิล” น้ำเสียงของเตชินทร์เย็นลง “อย่าทำอะไรที่ไม่จำเป็น”
เธอมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้ม
“ค่ะ”
แต่ไม่มีใครรู้ว่า... คำว่า ค่ะ ของลลิลไม่ได้แปลว่าเธอจะหยุด
ช่วงเย็นรถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์วรากร
ป้าสายบัวกำลังสั่งคนงานจัดโต๊ะอาหารอยู่บริเวณโถงด้านหน้า เมื่อเห็นหญิงสาวเดินเข้ามาก็รีบเข้าไปต้อนรับ
“คุณลลิล”
“สวัสดีค่ะป้าสายบัว” ลลิลยิ้มหวาน
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ”
“คุณลลิลมาหานายเหรอคะ?”
“ค่ะ”
“แต่นายยังไม่กลับเลยค่ะ”
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรอได้” ลลิลพูดด้วยท่าทีเป็นธรรมชาติ
ก่อนจะกวาดตามองไปรอบ ๆ บ้าน จนสายตาหยุดอยู่ที่หญิงสาวคนหนึ่งซึ่งกำลังเดินลงบันไดมา
เฌอเบลอยู่ในชุดเดรสสีฟ้าอ่อนเรียบง่าย ผมยาวถูกรวบไว้หลวม ๆ ในมือมีแฟ้มงานจากสตูดิโอ
เธอหยุดเมื่อเห็นแขกแปลกหน้า สายตาของผู้หญิงสองคนสบกันลลิลมองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
ก่อนจะยิ้มเฌอเบลเดินลงมาจนถึงพื้น
“สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีค่ะ”
ลลิลตอบกลับอย่างสุภาพ
ป้าสายบัวรีบแนะนำ “คุณเฌอเบลคะ นี่คุณลลิลค่ะ เป็นลูกสาวของคุณอธิพัฒน์”
เฌอเบลพยักหน้า “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
“เช่นกันค่ะ” ลลิลมองเธออีกครั้ง
“คุณคือคุณเฌอเบลสินะคะ”
“ค่ะ”
“ว่าที่ภรรยาของเตชินทร์”
คำพูดนั้นฟังดูสุภาพ แต่เฌอเบลจับน้ำเสียงบางอย่างได้
“ถ้าคุณหมายถึงคนที่เตชินทร์พามาอยู่ที่นี่...ก็คงใช่ค่ะ”
ลลิลยิ้ม “ฉันไม่คิดเลยว่าเตชินทร์จะเลือกผู้หญิงแบบนี้”
ป้าสายบัวชะงัก เฌอเบลเองก็นิ่งไป แต่เพียงไม่กี่วินาที ริมฝีปากของเธอก็ยกขึ้น
“ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันค่ะว่าเขาจะมีคนที่รู้จักมาที่บ้านโดยไม่รู้จักมารยาท”
รอยยิ้มบนใบหน้าของลลิลแข็งขึ้นทันที ป้าสายบัวแอบกลั้นยิ้ม สมแล้วที่เป็นคุณเฌอเบล
“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาทนะคะ”
“ดีค่ะ” เฌอเบลตอบอย่างสุภาพ
“เพราะฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะเสียมารยาทกับแขกเหมือนกัน”
ลลิลมองเธอนิ่ง “คุณพูดเก่งนะคะ”
“ขอบคุณค่ะ”
“ฉันไม่ได้ชม”
“ฉันก็ไม่ได้รับคำชมค่ะ”
ป้าสายบัวถึงกับต้องหันหน้าหนี ลลิลกำมือแน่นขึ้นเล็กน้อย แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตอบกลับ เสียงรถยนต์ก็ดังขึ้นจากหน้าคฤหาสน์ ไม่นานนัก ประตูใหญ่ก็เปิดออก
เตชินทร์เดินเข้ามา เขาหยุดทันทีเมื่อเห็นผู้หญิงสองคนยืนอยู่กลางโถง
สายตาคมมองลลิล จากนั้นจึงมองเฌอเบล
“ลลิล”
“ค่ะ” เธอยิ้มทันที “ฉันมาหาคุณ”
เตชินทร์เดินเข้ามา “ผมบอกแล้วว่าไม่ต้องมา”
ลลิลไม่ตอบ แต่กลับหันไปมองเฌอเบล
“ฉันแค่อยากทำความรู้จักว่าที่ภรรยาของคุณค่ะ”
เตชินทร์เหลือบมองเฌอเบล หญิงสาวทำหน้าปกติแต่เขารู้ทันทีว่า...ก่อนที่เขาจะเข้ามา ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน
“รู้จักแล้วก็กลับได้”
ลลิลชะงัก “เตชินทร์...”
“ผมไม่ชอบให้ใครมาที่บ้านโดยไม่บอก”
“แต่ฉันกับคุณรู้จักกันมานาน”
“รู้จักกันมานานไม่ได้แปลว่าคุณมีสิทธิ์ทำทุกอย่าง”
บรรยากาศเงียบลง ลลิลหน้าเสียไปเล็กน้อย
เฌอเบลมองเตชินทร์ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาพูดกับผู้หญิงคนอื่นด้วยน้ำเสียงเย็นชาแบบนี้
“ฉันขอโทษค่ะ” ลลิลยิ้มบาง ๆ
ก่อนหันกลับมาหาเฌอเบล “หวังว่าเราจะได้รู้จักกันมากกว่านี้นะคะ”
เฌอเบลยิ้มตอบ “แน่นอนค่ะ”
ลลิลเดินผ่านเธอไป แต่ก่อนจะพ้นประตู เธอหยุดแล้วพูดขึ้นโดยไม่หันกลับมา
“เพราะฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่า...” เธอเว้นจังหวะ
“ผู้หญิงคนหนึ่งต้องมีอะไรถึงทำให้เตชินทร์เปลี่ยนใจเรื่องแต่งงานได้”
พูดจบ ลลิลก็เดินออกไป ประตูปิดลงเฌอเบลหันไปมองเตชินทร์ทันที
“เธอเป็นใครกันแน่”
“คนรู้จัก”
“รู้จักธรรมดา?”
“อืม”
“แน่ใจ?”
เตชินทร์มองเธอ “ทำไม”
“ก็เธอดูเหมือนจะรู้จักคุณมากกว่าธรรมดา”
เขาเงียบ เฌอเบลหรี่ตา
“หรือว่า...”
“อย่าคิดมาก”
“ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย”
“สีหน้าเธอพูดหมดแล้ว”
เฌอเบลชะงักประโยคนี้...คุ้น ๆ เธอเคยพูดกับเขาแบบเดียวกันตอนที่เขาหึงกวิน หญิงสาวหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ
“คุณจำคำพูดฉันได้ด้วยเหรอ”
“จำได้”
คำตอบนั้นมาเร็วเกินกว่าที่เธอคาดเฌอเบลเงียบไปหัวใจเต้นผิดจังหวะอีกครั้ง เตชินทร์มองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถาม
“เธอพูดอะไรกับลลิล”
“ไม่มีอะไรค่ะ”
“เฌอเบล”
“จริง ๆ ค่ะ”
เธอทำหน้าตาย “เราแค่คุยกันนิดหน่อย”
เตชินทร์มองเธออย่างรู้ทัน “แล้วทำไมป้าสายบัวถึงกลั้นยิ้ม”
ป้าสายบัวที่ยืนอยู่ไม่ไกลรีบก้มหน้าทันที
“ป้าไม่เกี่ยวค่ะ”
เฌอเบลหัวเราะ เตชินทร์ถอนหายใจ แต่ก่อนที่เขาจะเดินขึ้นชั้นบน โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น
เตชินทร์กดรับ “ว่าไง”
เสียงของธันวาดังจากปลายสาย “นายครับ มีเรื่องหนึ่งที่คิดว่านายควรรู้”
สีหน้าของเตชินทร์เปลี่ยนเป็นจริงจัง
“อะไร”
“คุณลลิลเพิ่งออกจากคฤหาสน์ครับ”
“แล้ว?”
“เธอไม่ได้กลับบ้าน”
เตชินทร์นิ่ง “รถของเธอเปลี่ยนเส้นทาง”
“ไปไหน”
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบ “ไปที่สตูดิโอของคุณเฌอเบลครับ”
แววตาของเตชินทร์เย็นลงทันทีเขาหันไปมองเฌอเบล
หญิงสาวยังไม่รู้เรื่องอะไรและในวินาทีนั้นเอง...
เตชินทร์ก็รู้ว่า ผู้หญิงจากอดีตของเขาไม่ได้เข้ามาเพียงเพื่อทำความรู้จักแต่เธอกำลังเริ่มเดินเข้าไปในโลกของเฌอเบลแล้ว
และครั้งนี้...เขาจะไม่ยอมให้ใครใช้ผู้หญิงของเขาเป็นเครื่องมือเด็ดขาด
