บทที่ 3 ตอนที่2 นวดสิ
ตอนที่2 นวดสิ
ช่วงเวลาหนึ่งทุ่มตรง
เรย์ก้าวเข้ามาในร้านนวดแผนโบราณตามนามบัตรของเพื่อนที่ให้ไว้
ปกติมาเฟียเช่นเรย์จะมีผู้ติดตามนับสิบ หากค่ำนี้เขาเลือกมาคนเดียว อีกทั้งยังสวมเสื้อเชิ้ตสีดำตัวเก่ามอซอ
กับกางเกงยีนส์สีซีดตัวหนึ่ง
ที่น้อยวันจะหยิบมาใส่สักหน
แน่ล่ะ เหตุผลของการแต่งกายผิดแปลกไปจากเดิม นั่นก็เพราะเขาไม่อยากให้ใครมาทักทายในช่วงเวลาส่วนตัวแบบนี้
มีใครบ้างที่ไม่รู้จักมาเฟียรวยคับฟ้ามากอำนาจอย่างเรย์กัน เพียงเขาสวมชุดสูทสีแดงตัวโปรด ไม่ต้องเห็นหน้าหรอก ก็รู้กันแล้วว่านี่คือเขา
ชายหนุ่มก้าวเข้ามาหยุดตรงหน้าเคาน์เตอร์ ใบหน้าเคร่งขรึม ดวงตาสีเข้มจับจ้องพนักงานที่ยืนต้อนรับเขาด้วยท่าทีสุภาพ
"ต้องการบริการนวดแบบไหนดีคะ"
"ขอแบบพรีเนียม"
"คะ?"
"ทำไม หรือว่าไม่มีถึงระดับนั้น"
เจอชายหนุ่มสวนไป พนักงานถึงกับลดรอยยิ้มลง จากสายตาที่ดูเป็นมิตร ก็คล้ายจะมีแววดูถูกขึ้นมา
"ทางร้านเรามีถึงระดับซุปเปอร์พรีเนียมเลยค่ะ เพียงแต่ว่า ราคาค่อนข้างสูง คุณลูกค้าลองเลือกแบบอื่นดูไหมคะ"
เรย์สบตาคนพูด เขารู้สึกได้เลยถึงการเลือกปฎิบัติ มุมปากของชายหนุ่มบิดขึ้นเป็นรอยยิ้ม ยิ้มที่ดูเยือกเย็นและดุร้าย
"คิดว่าผมไม่มีปัญญาจ่ายเหรอ"
พนักงานลังเลที่จะตอบ ส่วนเรย์นั้นแค่นหัวเราะก่อนจะควักแบล็กการ์ดซึ่งมียอดวงเงินถึงหลักร้อยล้านออกมาวางบนเคาน์เตอร์ เพียงเท่านั้น พนักงานถึงกับตาโต รีบมองเขาใหม่อีกครั้ง
"ขอห้องนวดวีไอพีด้วย"
เขากล่าวเสียงเรียบแต่ทรงอำนาจ
พนักงานสาวมองเขาอย่างประหม่า ก่อนจะก้มลงเช็กในระบบแล้วเงยหน้าขึ้นตอบ
"ขออภัยค่ะคุณลูกค้า ห้องวีไอพีเต็มหมดแล้ว"
คำตอบนั้นทำให้ดวงตาคมกริบของเรย์ฉายแววเย็นชา
ในหัวเขาคิดทันที มีเงินก็ใช่ว่าจะซื้อได้ทุกอย่างสินะ
แต่แล้วไงล่ะ คนอื่นอาจจะใช่ แต่มันต้องไม่ใช่สำหรับเขา
"ฉันยอมจ่ายสามเท่า ไปหาห้องมาเดี๋ยวนี้"
"คะ...คะ?!"
พนักงานสาวชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาหวั่นวิตกก่อนจะเม้มปากอย่างลังเล
"แต่ว่า…"
เรย์เลิกคิ้วขึ้นช้าๆ มือใหญ่ล้วงกระเป๋ากางเกง ในขณะที่ดวงตาคมจ้องเธอราวกับเป็นมีดที่จ่อเข้าตรงคอหอย
"ฉันพูดไม่เข้าใจเหรอ"
"อึก!"
พนักงานสาวกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจเต้นรัวแรงไปเพราะแรงกดดันที่แผ่ออกมาจากคนตรงหน้า ความนิ่งของเขายิ่งทำให้เธอรู้สึกเหมือนมีระเบิดเวลาอยู่รอบตัว
"ดะ… ได้ค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ"
เรย์กระตุกยิ้ม ในขณะที่พนักงานรีบก้มหน้าโทร.ติดต่อหา 'ห้องที่ว่าง' ตามคำขอของเขาอย่างเร่งด่วน
"หึ ก็แค่นั้น"
ภายห้องนวดวีไอพี...
เสียงเพลงดังคลอเบาๆ กับกลิ่นน้ำมันอโรมาช่วยให้บรรยากาศในห้องวีไอพีของร้านนวดแผนโบราณดูผ่อนคลาย
เรย์นอนคว่ำหน้าบนเตียง นุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวเผยให้เห็นแผ่นหลังแกร่งและกล้ามเนื้อที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดี
ประตูห้องเปิดออก หญิงสาวในชุดพนักงานนวดเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ
แต่ถึงกระนั้น ทุกการก้าวย่างของเธอมีหรือมาเฟียที่หูดีจะไม่รู้ พอหญิงสาวมาหยุดหน้าเตียง เขาก็เอ่ยขึ้น
"ช่วยทำให้คุ้มกับค่าเงินที่ฉันจ่ายไปด้วยล่ะ"
ไม่ได้ขู่ก็เหมือนขู่ เรย์ได้ยินเสียงลมหายใจเธอพ่นออกมาอย่างประหม่า
เธอไม่รู้ว่าชายตรงหน้าคือใคร แต่ก็คงรู้ดีล่ะว่ากระเป๋าเงินเขาหนักมาก และเพราะมันเป็นเช่นนั้น ทุกอย่างที่เธอจะทำจึงต้องระวังเป็นพิเศษ
ส่วนเรย์นั้น เขาเองก็ไม่คิดจะสนใจว่าเธอเป็นใคร สิ่งเดียวที่เขาสนมากในตอนนี้คือการทำงานของเธอ
"เริ่มสักทีสิ"
เพียงน้ำเสียงสั่งดุๆ จบลง นิ้วมือเรียวค่อยๆ กดลงบนแผ่นหลังของเขา
แวบแรก... เรย์ลืมตาขึ้น หัวคิ้วขมวดเป็นร่องลึกเมื่อรับรู้ได้ถึงการสัมผัสที่ไม่เคยพบมาก่อน
ผู้หญิงคนนี้น้ำหนักมือดีไม่ใช่เล่นๆ นุ่มนวลในบางคราว และหนักมือในบางครั้ง เล่นทำเอาคนไม่เคยถูกนวดมาก่อนถึงกับครางในลำคอ
"อื้มมม... ดี... แรงดีมาก"
เรย์พึมพำเสียงต่ำ ปล่อยตัวเองให้เพลิดเพลินกับสัมผัสนั้น ยิ่งมือเธอลงแรงมากเท่าไหร่ เขายิ่งครางเสียงต่ำประหนึ่งว่าตัวเองกำลังเสียวที่ได้ตอกเสาเข็มกับผู้หญิงสักคนหนึ่งเสียอย่างนั้น
"ซี้ดด"
เสียงสูดปากของเขาไม่ส่งผลต่อปฏิกิริยาใดๆ ของหญิงสาวเลย
เธอยังคงนิ่งไม่ได้ตอบอะไรสักคำ มีเพียงน้ำหนักมือเท่านั้นที่เริ่มลงเน้นจุดมากขึ้น ตรงไหนที่เขาปวด เธอจัดการจี้จุดนั้นเสียจนเขาครางเสียงโหยได้สุดแสนเซ็กซี่มาก
หากเป็นหญิงอื่นก็คงเสียวหัวใจไปตั้งแต่วินาทีแรกที่เขาหลุดครางแล้ว แต่เพราะเป็นเธอที่ครองสติได้ดี ฝ่ามือที่กำลังนวดเฟ้นจึงยังคงขยับเวียนวนไปทั่วแผ่นหลังกว้าง
"นวดเก่งขนาดนี้ น่าตบรางวัลซะจริง"
เธอชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับด้วยคำสุภาพ
"ไม่เป็นไรค่ะ มันเป็นหน้าที่ของดิฉันอยู่แล้ว ที่จะทำให้ลูกค้าพอใจมากที่สุด"
เสียงของเธอหวานและไพเราะกว่าที่เขาคิด
เรย์รู้สึกสนใจขึ้นมาเล็กน้อย เขาลืมตาขึ้น
"ถ้างั้น… มานวดข้างหน้าให้หน่อยสิ"
ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบอะไร เรย์ก็พลิกตัวกลับมานอนหงายอย่างรวดเร็ว
แล้วเขาก็ได้เห็นเธอเป็นครั้งแรก…
หญิงสาวตรงหน้าสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสบตากับเขา ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตกใจ ใบหน้าของเธอสวยเกินกว่าที่เขาคาดไว้ แม้แต่ตอนนี้ที่เธอทำหน้าตื่นๆ ยังดูน่ามอง
"คุณลูกค้าคะ! เอ่อคือ..."
เธออึกอัก พยายามเบนสายตาหนี แต่เขาดันตาไว เห็นเธอ
หลับตาไม่กล้ามองรูปร่างของเขา
เรย์นึกชอบใจในความขี้อายของเธอนัก เขาบอกให้เธอลืมตา แต่เธอ...กลับปฏิเสธ
เจอแบบนี้เข้ามีหรือที่มาเฟียหนุ่มจะยอม เค้นเสียงดุๆ เพื่อย้ำให้เธอระลึกถึงหน้าที่
"ไหนว่าจะทำให้ลูกค้าพอใจไง แค่นี้ก็ไม่ทำตามใจแล้ว"
เท่านั้นเอง หญิงสาวถึงกับถอนใจเฮือก ใจเธอสั่นมากเมื่อต้องลืมตาดูรูปร่างของเขา
"เร็วสิ"
"ยังอีก"
"ค่ะๆ"
ในที่สุดเธอก็ลืมตา ก่อนจะเบิกตาโตเมื่อสายตาไม่รักดีดันเผลอมองไปที่ส่วนกลางตัวเขาเป็นอันดับแรก แม้เขาจะสวมกางเกงขาสั้นอยู่ แต่ว่ามันก็รัดรูปมากไปจนมองเห็นเป็นรูปกระบอกข้าวหลามอันเขื่องอยู่ใต้ร่มผ้านั่น
เพราะเธอมองเขาไม่วางตา เรย์จึงเลิกคิ้วขึ้น มองปฏิกิริยานั้นด้วยแววตาสนใจ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ
"ตกใจอะไร ไม่เคยเห็นผู้ชายหล่อๆ มีของดีหรือไง"
เธอเม้มริมฝีปาก มือที่ถือขวดน้ำมันไว้อยู่กำแน่นขึ้นเล็กน้อย เรย์มองทุกท่าทางของเธออย่างพึงพอใจ ดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยความสนุกที่ได้เห็นเธอมีปฏิกิริยาแบบนี้
"เธอชื่ออะไร"
หญิงสาวลอบกลืนน้ำลาย ก่อนจะตอบเสียงเบา
"นิรินค่ะ"
เรย์พยักหน้า ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยอำนาจ
"งั้นนิริน… มานวดตรงนี้ให้ทีสิ"
