บทที่ 46 ตอนที่25.2 ตกตะลึง!2

 [ค่ะ ฉันรอนะคะ]

หลังจากนั้นทั้งวัน นิรินตั้งหน้าตั้งตานับชั่วโมงอย่างคนตกหลุมรัก เธอไม่เคยรู้เลยว่าการรอคอยใครสักคนจะทำให้โลกทั้งใบหมุนช้าลงได้ขนาดนี้

แต่พอเลิกเรียน...

จากห้าโมงเย็นก็กลายเป็นใกล้พลบค่ำ ไม่มีวี่แววว่าเรย์จะมา

นิรินนั่งรอแล้วรอเล่า จับมือถือเพื่อเปิดดูข้อความเขาอยู่หลายครั้ง

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ