บทที่ 44 เสียน้ำตา

“แม่คะ เราแวะร้านนั้นกันไหม” วรรษมนชี้ไปยังร้านเครื่องประดับแบรนด์ดังที่อยู่ถัดออกไปอีกไม่มากนัก

“ก็เอาสิ” เพราะตนเองได้ของที่ถูกใจแล้วก็เลยอยากจะตามใจหญิงสาวบ้าง

พอเข้ามาถึงในร้านวรรษมนก็เดินไปยังมุมที่มีสร้อยคอโชว์อยู่เต็มตู้

“เธออยากได้สร้อยเหรอ”

“เปล่าค่ะ คุณแม่นั่นแหละค่ะที่ต้องซื้อ”

“...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ