บทที่ 45 แม่เปลี่ยนไป

“เธอมีฉันอยู่นะเมล่อน ลูกของเพื่อนฉันก็คือลูกของฉัน ฉันจะเป็นแม่ให้เธอเองนะ” คุณอลิษากอดวรรษมนแล้วตนเองก็ร้องไห้ เธอร้องเพราะสงสารหญิงสาวที่ขาดแม่และร้องไห้เพราะตนเองก็คิดถึงลูกสาวคนเล็กที่เสียชีวิตไปตั้งแต่อายุได้เพียงสิบขวบ

“หนูเป็นลูกคุณแม่ได้จริงๆ เหรอคะ” หญิงสาวปล่อยแขนออกแล้วเช็ดน้ำตาออกเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ