บทที่ 66 หวั่นไหว

“ไม่คิดจะใจอ่อนหน่อยเหรอครับพั้นช์” เขาทำพลางทำตาละห้อยไม่เหลือมาดเข้มของมาเฟียรัสเซียที่มีลูกน้องมากมายเลยสักนิด

“ไม่ค่ะ ตกลงจะเอายังไงคะ ให้พั้นช์เรียกแท็กซี่ให้ไหม”

“ไม่เป็นไร ผมกลับเองได้ แต่ขอกำลังใจนิดหนึ่งนะครับ”

พูดจบเขาก็ฉวยโอกาสกดจูบลงมาริมฝีปากของเธอที่กำลังจะอ้าปากถามแต่ก็ถูกเขาปิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ