บทที่ 252 บินด่วน

ไป๋เหวินก็มองสบตากับเพื่อนแล้วน้ำตาก็คลอออกมาเช่นกัน ก่อนจะหลบสายตาไม่มองกันแล้วพยายามอดกลั้นไม่ร้องไห้ออกมา 

“ผมว่าพ่อกับคุณลุงไปนั่งรอในห้องรับรองก่อนเถอะครับ คงอีกนานกว่าหมอจะออกมา ทางนี้ผมจะอยู่รอเองครับ” หยางอี้บอกพ่อและลุง

“ไม่ๆ พ่อจะอยู่รอตรงนี้แหละจนกว่าจะรู้ว่าซ่งเฉินปลอดภัยดี” ไห่หมิงบอกลู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ